Pod migotliwą powierzchnią codziennych zdarzeń, błahych z pozoru spraw Kochan dostrzega wrzynające się w ludzką świadomość, niepokojące mechanizmy. Opisuje frustrację, tandetę i fałsz ukryte pod pozorem sprawnie funkcjonującego systemu. Mówi głosem przedstawicieli różnych zawodów i środowisk, by
Rafał Tomański opisuje dwanaście miesięcy z życia mieszkańców Półwyspu Koreańskiego – ich sukcesy, troski, niepokoje i nadzieje. Niniejsza książka jest zbiorem tekstów powstałych między czerwcem 2015 a czerwcem 2016 roku, zapisem wydarzeń, jakie miały miejsce po obu stronach 38. równoleżnika,
Tytułowe "zupy" to przewrotne opowieści o życiu i jego różnych smakach. Doprawione absurdem, ironią i pieprzem. Czasem słodko-gorzkie. Sycące, chociaż serwowane w małych porcjach. Uwaga! Jeśli po tych zupach rozboli Cię brzuch - to tylko ze śmiechu.
Życie w PRL-u to codzienne zmagania z nonsensem, żeby nie powiedzieć wręcz absurdem, jaki nas otaczał. Dzisiaj już możemy wspominać tamte czasy, dowcipy, wydarzenia z uśmiechem i nostalgią. Podtytuł: polskie dekady : kronika naszych czasów 1950-1990
Redaktor Tomaszewski zaistniał 10 lat temu i od tego czasu pozostawił po sobie traumatyczne wspomnienia w kilku Warszawach alternatywnych. Najgłośniejszym z tych alternatywnych szeregów zdarzeń wyznaczyły opowiadania Noteka 2015. Powieść jest kontynuacją stworzonego w nich świata. Dlaczego agenci
Ociekająca absurdem kosmiczna opowieść Załoga zebrana z łapanki wyrusza rozklekotanym złomem, by uratować Ziemię przed nadlatującą asteroidą. Kto zapomniał przykręcić działko, o co chodzi z czerwonym szlafrokiem i jaką rolę w tym wszystkim odgrywa księżniczka?
Słyszeliście o domu dziecka Słonecznik? Rządzi tam pani Pralinka, która uważa, że nadmiar porządku szkodzi wyobraźni, nigdy nie zawraca sobie głowy wymyślaniem kar dla podopiecznych i najbardziej lubi opychać się czekoladkami. Pewnego dnia do Słonecznika przybywa Hesia, dziewczynka dość wyjątkowa,
"Dziuniość to stan umysłu, który może być kłopotliwy”. Niechciana, niekochana, niezauważana, zawsze „ta gorsza”, zawsze na linii ognia – Dziunia. Na pierwszy rzut oka zupełnie przeciętna dziewczynka, która ginie w tłumie bardziej wyrazistych osób. Jednak coś jest z nią nie tak, jak być powinno –
