Zbigniew Leśnicki odsłania przed Czytelnikami zapomniane oblicze Krakowa. W sobie tylko właściwym, dowcipnym i niepowtarzalnym stylu pokazuje miasto poprzez sztukę, barwne postacie i perypetie monarchów, opowiadając… jak Tadeusz Żeleński-Boy, biegając ulicą Sienną, udawał wariata i co z tego
Książka ta poprzez swą otwartą formę próbuje odzwierciedlić okres przejściowy, który przypadł na lata 1991-1995. W tym czasie rozkładu bloku wschodniego, stanowiącym również dla mnie samego zasadniczy przełom, trzeba było zadać sobie na nowo pytania, na które odpowiedzi już raz zostały udzielone
Pierwsze lata dzieciństwa, które pamiętam, były czasami niedostatku. Mieszkaliśmy w maleńkich sublokatorskich pokojach domu w oficynie przy ulicy Czarnowiejskiej w Krakowie. Rodzice byli bez pracy. Tata siedział cale dnie w kąciku zagrodzonym szafa, co nazywało się gabinetem, i zarabiał na
Zbiór esejów Piotra Kępińskiego o współczesnej kulturze litewskiej. Wśród bohaterów książki są historyk Alfredas Bumblauskas, powieściopisarki Kristina Sabaliauskaitė i Renata Šerelytė, pisarze Sigitas Parulskis, Marius Ivaškevičius i Herkus Kunčius, filozof Leonidas Donskis, filmowiec Jonas Mekas
Spacer, przechadzka, marsz, pielgrzymka, wędrówka, włóczęga – to tylko niektóre z form pieszego obcowania z miastem i z naturą. Kto i dlaczego miał do nich prawo, a komu tego prawa odmawiano? Rebecca Solnit przekonuje, że przemierzanie przestrzeni rzadko bywa niewinne, często ma charakter aktu
