Indonezja to kraj trzech tysięcy wysp, ojczyzna słynnych na cały świat korzeni i urzekającego swoją egzotyką folkloru ludowego. Tam właśnie rośnie pieprz i tam powstają barwne, wzorzyste batiki. Lecz obecnie młoda Republika Indonezyjska, która po wielowiekowym panowaniu holenderskiego kolonializmu
Punktem wyjścia tej książki jest teza o nieprzekładalności literatury – nieprzekładalności, która, paradoksalnie, zostaje uznana za rację bytu przekładu. Jarniewicz rozwija koncepcję autorskiego, twórczego charakteru pracy tłumacza, występującego w wielu rolach: pisarza, antologisty, krytyka,
Petr Král (ur. w 1941) jest czeskim poetą, prozaikiem, eseistą i tłumaczem szerzej nieznanym polskiemu czytelnikowi. Wśród jego mentorów wymieniany jest Milan Kundera i Vratislav Effenberger. Od najmłodszych lat interesował się filmem, fotografią, jazzem oraz czeskim i francuskim surrealizmem –
To książka klasyczna. O takich mówi się, że "kultowa". Do dnia dzisiejszego sprzedano prawie 60 tysięcy egzemplarzy i ciągle schodzi! Ostra, wręcz agresywna, bardziej niż "WC Kwadrans", który był ograniczany przez władze Telewizji. A z drugiej strony rozśmieszająca do łez.
Moja sztuka protestu... Efriede Jelinek to zbiór najróżniejszych tekstów, od artykułów i przemówień wygłaszanych na uroczystościach przyznania nagród literackich po felietony. Za rozmaitością formy idzie wielość tematów. Są tu rozważania o pisarzach, teatrze i sporcie, są też o myśli o milczeniu,
Co łączy muzykę metalową, gry komputerowe, podróże, doświadczenie ojcostwa i świadomość tragizmu bycia w świecie? Literatura na najwyższym poziomie - i postać Łukasza Orbitowskiego. "Rzeczy utracone" to zbiór wpisów z poczytnego internetowego bloga pisarza, mocno zabarwionych codziennością,
Po raz pierwszy po polsku! Wybór esejów jednego z najwybitniejszych pisarzy wszech czasów, zawierający m.in. fragmenty słynnego tekstu „Contre Sainte-Beuve”, stanowiącego zalążek „W poszukiwaniu straconego czasu”, a zarazem manifest artystyczny pisarza. W tomie znalazły się także inne, istotne dla
Cieszę się, że Profesor Bogusław Śliwerski postanowił swoją blogową twórczość poświęconą czytanym przez siebie książkom utrwalić, gromadząc poszczególne wpisy w całkiem pokaźną rozprawę, która – co do tego nie mam żadnych wątpliwości – spotka się z zainteresowaniem wielu Czytelników, podobnie jak
Zbiór artykułów Billa W. napisanych w latach 1944-1970 dla magazynu "Grapevine" - od 1944 roku lokalnego nowojorskiego biuletynu Anonimowych Alkoholików, w roku 1949 uznanego za międzynarodowe pismo Wspólnoty AA. Publikacja dokumentująca rozwój myśli inicjatora Anonimowych Alkoholików w kontekście
