Książka Waldemara Łysiaka wydana nakładem Ludowej Spółdzielni Wydawniczej w 1988 roku, zawierająca artykuły i felietony publikowane przez autora w różnych pismach. Teksty podzielone są na następujące działy tematyczne: * Architektura i budownictwo, * Ochrona i konserwacja zabytków, * Szkolnictwo,
Mam jedną nieodpartą potrzebę: uważać, że wszystko jest proste. Proste jest urodzić się. Proste jest dojrzewać. I proste jest umrzeć z pragnienia (...) Tylko Duch jeśli tchnie na glinę, może stworzyć człowieka". Filozofia i poezja "Ziemi, planety ludzi", książki osnutej na
"Ogólna teoria wszystkiego" to zbiór przezabawnych, błyskotliwych tekstów, dających więcej przyjemności niż seks i zwalczających depresję skuteczniej niż prozac. Książka powinna być przepisywana przez lekarzy osobom, które dopadł globalny pesymizm. Autor łączy angielski humor z polską
Zawarte w tej książce dialogi stanowią cenny intelektualnie przyczynek do rzetelnej dyskusji na temat polskich sumień. Tym cenniejszy, że o sprawie tutaj zasadniczej, czyli o stosunku do komunizmu jako ważnym w polskim warunkach wyznaczniku integralnego pojmowania moralności, wypowiadają się z
"Karafka La Fontaine’a" to prawdziwe opus magnum Melchiora Wańkowicza. Jest to ostatnie dzieło pisarza wydane za jego życia, o którym sam autor napisał, iż traktuje o sztuce pisania – ku wstępującym w szranki reportażu młodym adeptom dziennikarstwa. To dwutomowe dzieło jest dowcipną i
Jest takie miejsce na ziemi, gdzie ludzie z szacunkiem odnoszą się do innych ludzi... gdzie honor, patriotyzm, poszanowanie rodziny, Ojczyzny i Boga są czymś zwyczajnym jak powietrze, którym się oddycha... gdzie już od chwili swojego poczęcia każdy człowiek staje się człowiekiem i ma pełne prawo
Die Ukraine, der zweitgrößte europäische Staat, ist auf unserer literarischen Landkarte nicht einmal in Umrissen vorhanden. Juri Andruchowytsch, der international renommierteste ukrainische Autor, nimmt die begrenzten Kenntnisse seines Publikums in Westeuropa und in den USA ernst und bringt ihm in
Wznowienie tomu notatek z końca lat 90., wydanego po raz pierwszy w 2000 roku. „Wiek XX rozpina los ludzki nad zawrotną przepaścią, której wysokie brzegi są szczytami osiągnięć i wzniosłości, ale której głębokim dnem płynie rzeka hańby i krwi. Jest to wiek cezury między światem społeczeństw
Państwo Znikąd Przeżyliśmy i nadal przeżywamy powrót do kapitalizmu i jego formy politycznej nazywanej demokracją. (…) Restauracja z taką samą siłą, z jaką odtwarzała kapitalizm, w wymiarze ideologicznym nie tylko potępiała socjalizm – co było naturalne – ale również państwo polskie, które miało
W Polsce Pasolini rozpoznawany jest przede wszystkim jako reżyser filmowy, w mniejszym stopniu jako poeta. Oczywiście znane są jego sympatie polityczne – lewicowy radykalizm, a także poglądy na współczesną obyczajowość; tu pamięta się o jawnie deklarowanym homoseksualizmie artysty oraz jego