Gdzie dziś, w świecie nowoczesnych technologii i nowych aparatów władzy, przebiega granica między intymnością a tym, co społeczne? W jaki sposób odnosimy się do własnego i cudzego życia? Jak je pokazujemy i jak o nim mówimy? Czego o formie życia uczy nas Gombrowicz?
Trzeba niestety przyznać, że nasza fascynacja kulturą cygańską jest dość płytka, niemal jednowymiarowa. Nic się tu nie zmieniło od czasów Kazimierza Przerwy-Tetmajera: "Hej, czardasza ty mi graj / Cygańska muzyko! / Huczcie basy, gęślo łkaj, / A szumnie, a dziko". [...] Innym przejawem
Ludzie z pierwszych stron gazet: Nałkowska, Barszczewska, Halama, Mościcki, Gombrowicz i ci mniej znani: Straszewicz, Parnell, Pruszkowski, Roszkowska, Stempowski - w scenerii upalnego lata. Ich nadzieje, tęsknoty, żarty, marzenia i plany. Szlaki przemierzane luksusowymi, szybkimi wagonami o
„Tajemnica chińskiego pokoju” to sprawozdanie ze świata rzeczywistego, takiego, w którym technologiczne innowacje pojawiają się wśród ludzi nie przygotowanych na ich przyjęcie, powodując okaleczenie psychiki jednostek i trudne do przewidzenia zmiany w organizacji życia zbiorowego. Czy ludzkość
Niepublikowane nigdy w całości w Polsce wykłady i rozmowy Ryszarda Kapuścińskiego, wydane dotąd tylko po włosku i hiszpańsku. Kapuściński dowiódł, że dziennikarstwo może zbliżyć się do sztuki. Chciał poznawać, rozumieć, a dopiero potem wyjaśniać. Miał w sobie nienasyconą ciekawość świata, któremu
Książka Triest przepisany. Miasto w prozie Claudia Magrisa to pogłębione studium twórczości wybitnego włoskiego prozaika i eseisty w perspektywie geopoetyki. Historycznym tłem rozważań jest literacka panorama dwudziestowiecznego Triestu z nakreślonymi sylwetkami pionierów rodzimej „nowej tradycji”
Wybór esejów, wykładów i studiów Hermanna Brocha (ur. w 1886 r. w Wiedniu, zm. w 1951 r. w New Haven), autora "Lunatyków" (1930-1932) i "Śmierci Wergilego" (1945), na który składają się jego najbardziej znane teksty, m. in.: "James Joyce i współczesność", "Kilka
Nazwanie książki „Wszyscy gracze są głupcami” to świadoma prowokacja, ale jednocześnie tytuł otwierającego ją felietonu. Tekst ten poświęcony jest mało znanej, a zarazem niesamowicie trudnej grze The Fool’s Errand. W środku znajdziecie też 19 innych artykułów traktujących o różnych aspektach
