Paryż śladami pisarzy - Jean-Paul Caracalla
Wędrówki po Paryżu śladami znanych pisarzy francuskich i nie tylko.
Podpatrywanie Indii - Octavio Paz
"Ogrom samego tematu i różnorodność kwestii, które się z nim wiążą, utrudniają jakąkolwiek syntezę. Przekracza zresztą ona moje możliwości i bynajmniej nie jest moim zamiarem. Dlatego sądzę, że tytuł dobrze oddaje istotę tej książki: Podpatrywanie Indii. Podpatrujący nie widzi wyraźnie i
Balagan. Alfabet izraelski - Paweł Smoleński
"Ten alfabet winien zaczynać się od I. Bo dotyczy jednego z najgorętszych I, jakie kiedykolwiek pojawiły się w geografii, polityce, kulturze - Izraela. Kraj nie ma jeszcze stu lat, lecz historię liczy od czasu proroków, kiedy morze umiało się rozstąpić, bo chciał tego Bóg i człowiek. Miejsca
Dyliżansem po Warszawie - Marian Podkowiński
Zbiór felietonów opublikowanych w Dzienniku Polskim w latach 1945-46. Wydanie II.
Śmierć spóźnia się o minutę - Teresa Torańska
Teresa Torańska jest niedoszłą pianistką, laureatką wielu nagród dziennikarskich, autorką książek i filmów dokumentalnych. Można bez wahania o niej powiedzieć to mistrzyni wywiadu, obdarzona wielką wrażliwością, taktem, umiejętnością nawiązywania kontaktu i prowadzenia dialogu. Słowem Teresa
Swoje wiem i piszę - Zdzisław Ambroziak
Zbiór felietonów Zdzisława Ambroziaka - jednego z najwybitniejszych sportowców i dziennikarzy, pod redakcją Andrzeja Olejniczaka i Rafała Steca. Książka składa się z najważniejszych felietonów Ambroziaka ukazujących się na łamach "Gazety Wyborczej", ich tematyka dotyczy różnych dyscyplin
Metafizyczna pauza - Czesław Miłosz
Książka zawiera wybór tekstów ogniskujących się wokół problematyki religijnej.
Ostatnia oknożyrafa - Péter Zilahy
Powieść leksykon - tak autor nazywa "Ostatnią oknożyrafę". "Okno-Żyrafa" (ta pierwotna) to ilustrowany leksykon dla dzieci, używany kiedyś w węgierskich szkołach do nauki czytania i pisania. Na zasadzie luźnych skojarzeń z hasłami z okno-żyrafy autor stworzył własny leksykon -
My cz.1 - Teresa Torańska
„My” to rozmowy z ważnymi politykami solidarnościowymi w momencie dla nich niewygodnym i bolesnym. Po czterech latach sprawowania władzy, kiedy dzięki reformom okupionym ogromnymi wyrzeczeniami wychodziliśmy już na prostą – tę władzę „nasi” właśnie na rzecz postkomunistycznej lewicy utracili. Po