Nie ma mnie... - Włodzimierz Wysocki
38 utworów wielkiego rosyjskiego barda,w wersji oryginalnej i tłumaczeniu
Antologia poezji czeskiej i słowackiej XX wieku - Vladimír Holan
Wiersze poetów: Sramek, Toman, Neumann, Horejsi, Hora, Wolker, Nezval, Seifert, Halas, Biebl, Holan, Mikulasek, Kainar, Pilar, Orien, Skala, Holub, Dvorackova, Pistora, Stroblova, Hanzlik, Jesensky, Krasko, Krcmery, Smrek, Novomesky, Kral, Ponican, Hal'amova, Plavka, Kostra, Fabry, Zary, Buncak,
Piosenka (O mroku leśny...) - Lous Pierre
Piosenka (O mroku leśny...) O mroku leśny, kędy miała przyjść moja kochanka - jakoż stąd poszła - mów! - Równiami... Równie senne, dokąd poszła moja kochanka? Wybrzeżem. Rzeko jasna, która widziałaś ją! Powiedz, zali odeszła daleko? Rzuciła mnie dla drogi... Drogo polna, zali ją widzisz jeszcze?
Barokowe czasy - Jerzy Harasymowicz
Tomik poezji Jerzego Harasymowicza z ilustracjami Józefa Ząbkowskiego.
Traktat poetycki z moim komentarzem - Czesław Miłosz
W bardzo obszernym komentarzu do własnego poematu sprzed prawie półwiecza autor wyjaśnia nie zbadane dotąd kwestie genezy utworu, jego konteksty polityczne i kulturowe, rozszyfrowuje trudne dla młodego czytelnika aluzje literackie. Komentarz Czesława Miłosza osobne dzieło przyciągające
Tu - Jadwiga Malina
Poetka, posługując się charakterystyczną dla siebie metaforą i środkami wyrazu, w swojej liryce zwraca podmiotowość wykreowanej przezeń bohaterce, jak również stwarzanemu przez podmiot liryczny widzialnemu światu, nie obawiając się przywrócenia do łask szczególnego rodzaju poetyckiego wzruszenia.
Wyszło z boru - Bolesław Leśmian
Wyszło z boru... Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze, Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie. Nieoswojone z niebem patrzy w podobłoczne I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie. Swym cielskiem kostropatym kąpie się w kałuży, Co nęci, jak ożywczych jadów pełna misa, Czołgliwymi
Tym czasom/ For the Time Being - Wystan Hugh Auden
"Morze i zwierciadło" oraz "Tym czasom" uznaje się za najwybitniejsze utwory angielskiego poety. Pierwszy z nich, pisany w czasie osobistego kryzysu, to poetycki komentarz do Burzy Szekspira, a zarazem artystyczny popis Audena, który pragnie „pokazać w dziele sztuki
