Wierszyk wakacyjny (Do Leona Stępowskiego) I cóż, kochany Panie Leonie, czy byłeś Pan już w lesie? czyś widział jak się pasą konie? słyszałeś jak gęś drze się? Po stawie jak pływają kaczki, i zboże jak chwieje się, modre bławaty, krasne maczki, puch jak się
Zbiorek ten jest nie tylko powtórzeniem z dwóch, wydanych poprzednio: "Zbłąkane ptaki" (PIW, 1961) i "Poezje wybrane" (LSW, 2977). Zawiera dużo przekładów poprawionych lub nowych i drukowanych po raz pierwszy, w tym dwie trzecie tytułowego cyklu "Rosnący księżyc".
Oprac. T. Chachulski. W zbiorze znalazły się wiersze: Do Justyny. Tęskność na wiosnę, Laura i Filon, List wymawiający się, Pieśń dziada sokalskiego w kordonie cesarskim, Mazurek, Powrót z Warszawy na wieś, Żale Sarmaty.
Blake, Wordsworth, Coleridge, Shelley, Keats, Longfellow, Tennyson, Fitzgerald, Hardy - w wyborze, opracowaniu, przekładach i ze wstępem Zygmunta Kubiaka. Zawartość tej znakomitej antologii najlepiej charakteryzuje sam jej autor: Książka ta jest owocem obcowania z ulubionymi utworami poezji języka
Bohaterka tomu, Hana, ma około dwudziestu lat, obgryza paznokcie, pali papierosy, maluje obrazy, lubi spacerować po lesie i pisze poezję. W śmiałych konfesyjnych wierszach podmiotka opowiada o uniwersalnych dziewczyńskich doświadczeniach – przeżywaniu swojej cielesności w oczach własnych i cudzych,
"Są takie bezcielesne rzeczy, są zjawiska, Co mają byt podwójny, jak bliźnięca owa Moc, co naraz z materii i ze światła tryska - I naraz tworzy bryłę i cień w sobie chowa." Jest to zbiór trzydziestu wierszy słynnego amerykańskiego pisarza, który zyskał sławę głównie dzięki nowelom o tematyce
Mówią, że wiersz może być jak diamencik, rzucony na proch szarej rzeczywistości. Coś w tym jest, bo kiedy zanurzamy się w lekturze poetyckich miniatur, to przed nami odkrywa się piękno duszy autora. „Natchnienie” to zbiór wierszy pisany emocjami, pisany pod wpływem impulsu - i ten wyjątkowy akt
