Julian Tuwim. Wiersze zebrane

Zbiór wierszy Juliana Tuwima. Tekst oparto na wydaniu z roku 1971 w opracowaniu Aliny Kowalczykowej. Opracowanie graficzne - Andrzej Heidrich.

Ma się pod jesień - Jerzy

Poeci nobliści 1901-1993 -

Wybór, opracowanie oraz wstęp Andrzej K. Waśkiewicz, przy współpracy Jerzego Koperskiego. Wybór wierszy poetów z całego świata, którzy otrzymali literacką nagrodę Nobla w latach 1901-1993. Tomik otwiera wiersz Rene Sully Proudhomme (1839-1907) pierwszego w historii poezji laureata nagrody Nobla.

Wiersze wybrane - Stanisław

Autorski wybór wierszy obejmujący utwory od debiutanckiego tomu „Ballada rycerska” z 1956 roku do „Bilardu”, wydanego w roku 1975.

Widziałem Krainę Środka -

Nocne życie - Bohdan Zadura

Bohdan Zadura wychodzi z propozycją podróży, w której senne wizje przeplatają się z - niekiedy boleśnie prawdziwymi, innym razem urzekającymi - wycinkami naszej rzeczywistości, co w efekcie daje absorbującą kompozycję. Komentarze do codzienności, nierzadko zabarwione ironią i humorem, oraz celne

Zwierzydełka - Robert Stiller

Gdy w latach 70. XX wieku Robert Stiller i Daniel Mróz podjęli współpracę, jasnym stało się, że jej efektem będzie niezwykła książka. Zwierzydełka zostały bardzo dobrze przyjęte przez ówczesną krytykę, ale co istotniejsze – zapadały w pamięć dużej rzeszy czytelników. Uwiodło ich mistrzostwo

Moje Exegi Monumentum -

„Jestem poetką Moja dusza waży tony gdy się smuci I kołysze się na wietrze kiedy się raduje” Zgodnie z przywołanym cytatem z tomiku poezji Moje Exegi Monumentum przedstawia obraz duszy podmiotu lirycznego, który pod wpływem emocji wywołanych miłością w zależności od okoliczności jest targany

Wychodźcy - Émile Verhaeren

Wychodźcy Z burym kotem, z wiernym psem,  Z chęcią życia Bóg wie czem,  Idą w mroku, brnąc po grudzie,  Nasi ludzie:  Wiekuistych dróg tułacze,  Dżdżów pijaki, mgieł palacze.    Nic nie mają nasi ludzie:  Nic a nic -  Prócz gościńca w mroków chmurze.    Każdy niesie na kosturze  W swojej chustce

Pragnienia - Kamil Baczyński

Pra­gnie­nia Co dzień ko­cha­jąc cię pła­czę,  tę­sk­nię za to­bą -- pa­trząc,  oczy mi po­pie­le­ją,  wie­dzą, że nie zo­ba­czą.    A z cie­bie go­rycz pły­nie  jak w nie­bo dym spo­koj­ny,  dzień jak liść kru­chy się zwi­nie  i ptak, co w śpiew nie­zbroj­ny.    Przy­sia­da­ją na mnie mo­dli­twy