Apokalipsa pamięci - Paweł
„Apokalipsa pamięci” jest tomikiem poezji poświęconym ludobójstwu Ormian w Turcji w 1915 roku, które określa się mianem „pierwszego ludobójstwa XX wieku”.
Stan stworzenia - Marianna
Jeden z wielu tomików w poetyckim dorobku wrocławsko-bełczęckiej Poetki Marianny Bocian.
Poezje - Prudencjusz
Twórczość Prudencjusza stanowi najwyższe osiągnięcie łacińskiej poezji chrześcijańskiej w starożytności rzymskiej. Przypadła ta twórczość na przełom wieku IV/V. Do osiągnięcia tego szła jednak poezja chrześcijańska, tak grecka jak łacińska, krokami powolnymi.
Północny wschód - Michał
Tomik to efekt podróży pieszych po miejscach ujętych w prawym górnym rogu mapy. Po Ostatnim Lesie, który postanowiono wyciąć. W poszukiwaniu ptaków, roślin, owadów, którym coś zagraża. Autorowi ciąży nieco własna wrażliwość, ale też... adres, którego dźwiganie może skutkować kolejnym wierszem.
Reklama - Jaś Kapela
"Przerażająco dojrzały a zarazem frywolny debiut Jasia Kapeli zapowiada podniesienie poprzeczki dla młodych poetów polskich o co najmniej świetlny rok. Nie pamiętam książki, po której byłbym pewien, że mamy do czynienia z zupełnie nową jakością w poezji. Jeśli co jakiś czas przyjść musi moment
Szept Niemotylicy - Marta
Szept Niemotylicy” – po debiutanckim tomiku wierszy Niemotylica będzie latać (2011), druga z kolei książka autorki. Na kartach, pośród wersów przewija się optymizm i wieczna nadzieja na lepsze. A tak sama autorka pisze we wstępie: Każdy tomik jest kolejnym etapem literackiej podróży. Wierzę, że
Wiśnie rozkwitłe pośród zimy
Antologia współczesnej poezji japońskiej. Opracowali ją: Adachi Kazuko, Wiesław Kotański i Tadeusz Śliwiak. Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Kokusai Bunka Shuppansha w Tokio w 1992 roku.
Darmaty - Petr Hruška
Ostrawa - miasto specyficzne, postindustrialny krajobraz z wieżami nieczynnych kopalń. Zdewastowane przemysłowe miasto, w którym żyje i tworzy poeta. Nad mętną rzeką Ostrawicą. Petr Hruška zmaga się z niezrozumiałością języka, który traci komunikatywność. Mówi nam, że nie rozumiemy komunikatów
Ścieżkami życia. Wiersze
"Okazuje się, że można: nie zawodzić litanijnie i bogoojczyźnianie, nie używać rymów częstochowskich (i wiersze białe, i wiersze rymowane przypominają damasceńską stal - dźwięczą jednakowo szlachetnie). Nie wzruszać siebie, lecz innych (mnie wzruszyła wielokrotnie), nie błagać litościwie o to, by
