Bajki Justyny Bednarek to zaproszenie do cudownego świata muzyki, w którym królują wrażliwość i fantazja. Mistrzowskie ilustracje Józefa Wilkonia czynią z tej książki unikalne dzieło. Było już dziesięć skarpetek, pięć kun, gawron i skrzat. Teraz czas na dwanaście bajek muzycznych. Justyna Bednarek
Filip (ksywka: Messi) i Marek (ksywka: Ronaldo) żyją piłką. Drużyna jest ich drugą rodziną, trener drugim ojcem, a wtykająca we wszystko nos menedżerka Ewa (z ich klasy) byłaby nawet całkiem dobrym materiałem na… dziewczynę? Niestety – te szczere uczucia nie wpływają na grę osiedlowego klubu
Oni chcą, żebym wszystko zapomniała. Żebym zapomniała Sklepową i tatusia. Żebym zapomniała bliźniaków i córeńkę. Żebym zapomniała, jak kiedyś mówiłam i jak kiedyś czytałam. Ale ja wcale nie chcę zapomnieć. Mój pies ma na imię Ruru. To jest biała suka z oczami pełnymi krwi, z pyskiem pełnym śliny. I
Trzecia książka o przedszkolaku Bartku. Życie chłopca trochę się zmieniło, od kiedy na świecie jest jego mała siostra Lenka. Lenka krzyczy, kiedy nie może spać, rodzice mają dla Bartka jeszcze mniej czasu, mama chodzi zmęczona i niewyspana. A tu trzeba nauczyć się jeździć na rowerze, napisać list
Kapitan Biała Głowa porywa dzieci i zmusza je do niewolniczej pracy w kopalni. Jego piracka banda budzi taki postrach na Oceanie Lodowym, że nikt nie śmie podjąć próby uwolnienia dzieci, choć wszyscy wiedzą, że w mrocznych podziemiach kopalni ich życie szybko gaśnie. Gdy jednak Biała Głowa porywa
Marcelka po wypadku chodzi o kuli i musi dużo ćwiczyć, żeby wyzdrowieć. Nie jest jej łatwo, tym bardziej że jej klasę zdominowały dwie dziewczyny, które dokuczają jej i się z niej wyśmiewają. Dziewczynka marzy o tym, żeby mieć psa, ale mama mówi: „Nie ma mowy”, nawet kiedy ciocia znajduje na ulicy
Oryginalny i poruszający obraz losów emigrantów, gdy powrót do ojczyzny nie wchodzi w grę, a w nowej, obcej rzeczywistości trudno odnaleźć własne miejsce. Niezwykła powieść wybitnego polskiego prozaika, nagrodzona przez "Brulion" i Fundację Kultury.
Budynė Rudenop linkui stojo tikra giedra. Dienos šiltos, saulėtos, kaip per šv. Joną. Naktys, nors be mėnesio, bet žvaigždėtos, aiškios, niekur debesėlio, nei jokio vėjelio, baltas rūkelis romiai pagal žemę storą rasą klojo. Nors šilta ir graži, vistiek ne vasaros naktys. Nuo vakaro nemiegojus
"Bóg nie ma ptaszka” - kolejny zbiór opowiadań mistrza męskiej, mocnej prozy, K.S. Rutkowskiego. Przyrównywany do Marka Hłasko, niepokorny pisarz młodego pokolenia kolejny raz zaskakuje niebanalnymi historiami, z których znakomita większość wydarzyła się naprawdę... Zalały nas wywiady-rzeki i
