Książka wydana przez Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej przedstawia nam jakie na przestrzeni lat zachodziły zmiany w kuchni wojskowej do czasów współczesnych. Zawiera miedzy innymi takie ciekawe informacje jak "historia grochówki wojskowej".
Podręcznik składa się z dwóch oddzielnie wydanych części. Niniejsza, pierwsza część, przedstawia teoretyczne odstawy taktyki sił ZOP. Zawiera ona ogólną charakterystykę OP jako obiektu zwalczania, charakterystykę taktyczną sił i środków ZOP, ogólne zasady ich użycia oraz teoretyczne podstawy oceny
Prowadzenie walki w terenie zurbanizowanym stanowi specyfi czny obszar w działaniach militarnych, który jest od dawna przedmiotem zainteresowania analityków wojskowych. Cel publikacji stanowi próba zestawienia podstawowych elementów szkolenia taktycznego, niezbędnych w zamyśle autorów, do
Wojna... Ci, którzy ją przeżyli, zgodnie twierdzą, że spośród wszystkich kataklizmów ona jest najgorszym. Są jednak ludzie, którzy wojnę traktują jako swoje naturalne środowisko. Profesjonaliści, dla których pole bitwy jest zwykłym miejscem pracy. Psy wojny, wojownicy walczący na własny rachunek.
Tytułowi "Niewidzialni" to zawodowcy, żołnierze którzy wykonując swoje zadania wykorzystują szeroką wiedzę i doskonałe umiejętności z zakresu wprowadzania przeciwnika w błąd. To wojskowi eksperci między innymi z sił specjalnych, snajperzy, zwiadowcy, obserwatorzy oraz inni, którym
Między III a VI wiekiem doszło do załamania się kultury antycznej w basenie Morza Śródziemnego i powstania nowych organizmów państwowych w Europie Zachodniej na bazie germańskich społeczności wojowników. Niniejsza praca skupia się w całości na ludziach tworzących germańskie comitatus wodzów,
"(...) rachuba na humanitaryzm w przyszłej wojnie byłaby tragicznym błędem. Dla ludów dobrej woli oznaczałaby ona zdanie się na łaskę i niełaskę tych przeciwników, którzy bez względu na międzynarodowe zakazy przygotowują się do wykorzystania w razie wojny wszystkich możliwych środków
Od ostatniej wielkiej wojny z Samnitami (298-290 przed Chr.), aż po apogeum potęgi republiki w I stuleciu przed Chr., o potędze Rzymu stanowiła siła jego legionów. Żołnierze, którzy w nich walczyli, czynili to z obowiązku względem państwa, a nie dlatego, że taki mieli zawód. To właśnie ta milicja
