Książka narodziła się z pasji do podróży i fotografowania. To próba opisu wrażeń, miejsc, spotkań z ludźmi. Spacer po zakątkach Izraela i Jordanii. Uchwycenie chwili, kolorów Starej Jerozolimy, magii arabskiego suku, zapachu sziszy i widoku ascetycznego kamienia domu i bruku dzielnic żydowskich.
Książka Magdy Prokopek nie jest syntezą USA, nie jest obiektywna. To swobodny, osobisty zapis rodzinnych zmagań z innym systemem, mentalnością i absurdalnymi sytuacjami na wskroś kapitalistycznego świata, których na marginesie mówiąc, Europie też nie braknie. Co najważniejsze nie jest to jedynie
Republika Południowej Afryki. Dzikość przyrody, ruchliwe ulice wielkich miast i bezdroża w głębi kraju. Turystyczna rzeczywistość zderzona z brawurowo zreinterpretowanym światem afrykańskich mitów. „Nie rozumiem tych trzech tygodni, tak jak nie pojmuję woli pchającej na drzewo ciało pawiana, silne
Autorzy książki, dwaj imiennicy i rówieśnicy mieszkający na przeciwległych krańcach ziemi, zapraszają polskich turystów do odwiedzenia jednego z najpiękniejszych krajów na świecie, który - mimo iż leży od Polski 21 000 km - wydaje się być nam całkiem bliski. Jego tysiącletnia historia, fascynująca
Pamiętnik lekarki, która w latach 80 XX w., pracowała w Algierii.
Ze Skandynawią, czy szerzej – Północą, potencjalni turyści mają pewien kłopot. Z jednej strony kusi ich piękno krajobrazów i bogactwo tamtejszej kultury, z drugiej – odstraszają warunki pogodowe, kłopotliwy dojazd, wysokie ceny. O ile to ostatnie przekonanie można po części uznać za uzasadnione,
Autor książki wyrusza na spotkanie z najliczniejszym i najbardziej intrygującym narodem świata. Wędrując przez kraj, w którym bije dziś serce nowoczesnego świata, poznaje i opisuje zarówno wielkomiejskie ośrodki - Pekin czy Szanghaj, jak i pustynię Gobi oraz Tybet. Naraża życie na ulicach
Opowieść o dziesięciomiesięcznej podróży, jaką podjęła para narzeczonych, korzystając z wszelkich możliwych środków lokomocji i nocując, gdzie tylko się dało. Podczas tej niesamowitej wyprawy odwiedzili Rosję, Uzbekistan, Kazachstan, Mongolię, Chiny, Wietnam, Kambodżę, Birmę, Malezję, Indonezję,
Kiedy w 2007 roku przemierzałem Sahel, nie przypuszczałem, że historię tej podróży pozna ktoś jeszcze poza moją rodziną i garstką przyjaciół. Nie była to moja ani pierwsza, ani ostatnia wyprawa do Czarnej Afryki. Jestem przekonany, że wiele innych zasługiwałoby na osobną relację.
