Kim jest kobieta, która wyrosła na jedną z najtwardszych władczyń w historii Europy? W młodości nieśmiała i zamknięta w sobie, ale też atrakcyjna jak pin-up girl i zdyscyplinowana jak żołnierka. Zna się na koniach jak mało kto i zawsze wie, na którego postawić. Nie znosi braku punktualności,
"Gdy Gregor Samsa obudził się pewnego rana z niespokojnych snów, stwierdził, że zmienił się w łóżku w potwornego robaka. Leżał na grzbiecie twardym jak pancerz, a kiedy uniósł nieco głowę, widział swój sklepiony, brązowy, podzielony sztywnymi łukami brzuch, na którym ledwo mogła utrzymać się
Siermiężna Moskwa końca lat siedemdziesiątych. Męskie towarzystwo w redakcji pisma filozoficznego w oparach dymu z papierosów i alkoholu. I do tego krokodylpijacki majak, sumienie, fatum czy kara boskaa Rzecz o słabej duszy, bez ciężkich morałów, a przez to jeszcze bardziej wstrząsająca. świetna
Latem 1938 roku Elise Landau przybywa do Tyneford, wspaniałego majątku nad zatoką. Młodziutka dziewczyna z Wiednia, zmuszona do szukania pracy pokojówki, nie wie o Anglii nic. Kiedy reszta służby poleruje srebra i podaje drinki, ona nosi perły matki pod uniformem subretki i wywołuje skandal,
Urzekający świat haute couture kontra bezwzględni fałszerze Catherine, bohaterka bestsellerowej powieści “Kocham Nowy Jork” wraca do rodzinnego miasta. W Paryżu czeka na nią wymarzona praca w domu mody Christiana Diora, ukochany Antoine i stęskniona maman. Świat znów należy do niej, wystarczy
Kiedy Europę dzieli żelazna kurtyna, a w Czechosłowacji kształtuje się komunistyczna dyktatura, Jan Antonin Baťa, najsłynniejszy producent obuwia w Europie Środkowej, postanawia zbudować nowy Zlin… w brazylijskiej dżungli. Z Baťą w dżungli to coś więcej niż biografia – kompozycja książki łączy
Znajomość Myatta – postępowego Żyda – oraz Coral – młodej tancerki – nawiązana w dramatycznych okolicznościach, przeradza się w skomplikowane uczucie. Opowieść staje się tłem do rozważań na temat nadziei, nienawiści i fałszu oraz lęków, które czają się na dnie ludzkiej duszy...
Lśniły tęczowemi blaski niebiosa, gdy słońce schodziło zwolna za bory, za dalekie, dalekie łany zbóż, rozfałowane lekkim powiewem przedwieczornego chłodu. Wierzchołki drzew całowały na pożegnanie ostatnie już promienie, rozbiegały się gdzieś hen obłoki białe i niebo coraz to błękitniało. A ze
