Autorka zbiera okruchy życia, odłamki rzeczywistości, pochyla się nad codziennością, by pod jej gruzami szukać "dziwności istnienia". W tych wyśmienicie skonstruowanych, frapujących felietonach tropi ślady autentycznej egzystencji. Pisze o potrzebie bycia sobą, bezustannym przekraczaniu
Bilkis, Córa Księżyca. Makeda, Kobieta Ognia. Pełna życia, ale samotna. Niezależna, poszukująca mądrości. Aby zapewnić dalszy dobrobyt swojemu ludowi, dumna Bilkis, królowa ociekającej bogactwami Saby, jest gotowa wybrać się w wielomiesięczną podróż do nieznanego kraju Izraelitów i stawić czoła
Dialog to nie tylko konwersacja osób, to także utwór literacki w formie rozprawy, znany w historii literatury od niepamiętnych czasów. zbiór opowiadań Andrzeja Żory &ndash, napisanych w formie rozmów &ndash, dotyka skomplikowanych zagadnień współczesności, takich jak globalizacja,
Kosel, 29 sierpnia 2012: W ty wierszach jest i delikatność i siła. Dziękujemy. Gra, 3 września 2012: Bardzo piękny i poruszający wiersz, świetny warsztat literacki. Silny głos „w obronie poniżonych i bitych” (…) Pola, 14 sierpnia 2013: Piękne wiersze. Wyciskają z oczu łzy a serce chce wyskoczyć z
Będziesz płakać ze śmiechu. Będziesz pękać z dumy. Bo na Polaków nie ma mocnych! Jakiego sąsiada Polacy lubią najbardziej? ŻADNEGO :) Nam się trafili „troskliwi” sąsiedzi. Przez całe wieki dbali o to, żeby nam nie było za dobrze. Choć często mieliśmy pod górkę, zwykle i tak w końcu to my byliśmy
Lu i Bo, choć tak bardzo różne, od dawna się przyjaźnią. Jedna – Lu – utrzymuje bliski kontakt z naturą i wierzy w energię rządzącą światem, druga – Bo – stara się do spraw podchodzić racjonalnie. Pewnego dnia widzą w telewizyjnych wiadomościach filmik relacjonujący tragiczny wypadek z udziałem
Historia, w której polityka, poezja, miłość i ludzkie pragnienia łączą się ze sobą w lekkiej narracji pełnej subtelnego dowcipu i nostalgii. Jaromil przyszedł na świat jako poeta – owoc młodzieńczej miłości i niechcianej przez ojca ciąży, jako niepowtarzalny dowód i wynik matczynej miłości. Od
„Nie tylko pomarańcze...” to pierwsza książka Jeanette Winterson, opublikowana w 1985 roku i uhonorowana Nagrodą Whitbreada za najlepszy debiut powieściowy. Autorka mówi sama, że ta książka i jest, i nie jest jej autobiografią. Bohaterka powieści, adoptowane dziecko, wzrasta pod przemożnym wpływem
To Victoria dla przyjaciół Tory opowiada tę historię. I to ona zaprosiła na swoje czternaste urodziny Hannę, nową koleżankę w klasie ku oburzeniu przyjaciółek na śmierć i życie: Elli, Peppy i Christy. Tory musiała tak jednak zrobić za namową mamy, która z kolei była przyjaciółką Angeli mamy Hanny.
