Marike mieszka w pobliżu małej, rybackiej wioski, odrzucona przez miejscową społeczność, podobnie jak kiedyś jej matka. Od dziecka czuje się związana z morzem i często samotnie wędruje po dzikich plażach. Pewnego dnia, na jednej z nich, znajduje rannego rozbitka. Zabiera go do domu i opatruje rany.
Powieść, na jaką Nowy Jork zasługiwał od dawna. Nowy Jork, 1976. William Hamilton-Sweeney, dziedzic jednej z największych amerykańskich fortun, który wyrzekł się rodziny, i jego siostra Regan. Mercer i Keith, mężczyźni, którzy ich kochają. Charlie i Samantha, zbuntowani nastolatkowie z przedmieść,
Ta książka to swego rodzaju kontynuacja powieści Ewa Luna. Spotykamy w niej wiele znajomych postaci, takich jak Rolf Carle czy Riad Halabi. Dwadzieścia dwa zamieszczone tu opowiadania urzekają rozmachem, fantazją i magią. We wszystkich - jak zwykle u Isabel Allende - dobro triumfuje nad złem,
Długa zimna noc na morzu. Sześciu mężczyzn w rybackiej łódce. Czekają. Nad wodą unosi się śpiew sternika. Dziki, pierwotny. Ale ani on, ani poezja Miltona nie uratują Bárðura. Bárður nie zabrał ze sobą tego, co najważniejsze. Chciał nauczyć się jeszcze kilku wersów z Raju utraconego i przez to w
Penelopiada wywraca homerycki wizerunek Odysa. Atwood pokazuje świat mitycznych wydarzeń z perspektywy Penelopy, oszukiwanej przez lata żony bohatera. Ten okazuje się zakłamanym kobieciarzem, Helena zadufaną w sobie kokietką, dwór zbiorowiskiem postaci o podejrzanych charakterach. Penelopa nie
"Bierki", druga po "Berku" część "Kronik nierówności" Marcina Szczygielskiego to powieść napisana lekko, choć w sposób niemal brawurowy porusza sprawy, które na pewno nie są błahe. Podobnie jak pierwsza część, przełamuje pewne tabu, udowadniając, że w gruncie rzeczy podział na światy homo i hetero
Bohaterka książki, Natasza, jest czterdziestoletnią kobieta, której życie to oślepiający kolaż miłości, nienawiści, smutku, wybaczenia i wreszcie ukojenia. Pełna inwencji, utalentowana, nieprzeciętnie obdarowana przez los urodą i emanująca wdziękiem, traci po kolei wszystko.
Pan inkwizytor, inkwizytor, generalny inkwizytor oto postaci, które pojawiają się na kartach eseju odgrywając swe dziejowe role. Kim byli? Z jakich środowisk społecznych się wywodzili? Jak przebiegała ich kariera? Co można powiedzieć o ich formacji intelektualnej? ze wstępu
"Wypróbowałem wszystko prócz powieści, wierszy i donosów" - pisał żartobliwie Czechow o swojej twórczości. (...) Znany jest w Polsce głównie jako humorysta i dramaturg, ze szkodą dla pozostałych rodzajów swego pisarstwa, z pewnością nie mniej, a może i bardziej interesujących".
