Wyobraźcie sobie, że wasze najskrytsze marzenie zaraz się spełni. Wystarczy jedno zaklęcie, różowej mikstury łyk i myk, gotowe! Życie jest piękne. A przynajmniej moje życie. Ale to nie ja posiadam czarodziejskie moce, tylko moja młodsza siostra. I kto mówi, że księgi czarów są dla starych wiedźm?
Po raz pierwszy w życiu pani doktor cała jej wiedza medyczna okazuje się bezużyteczna. Jej młodsza siostra, Kate, zostaje przywieziona z wykopalisk archeologicznych w stanie śpiączki, padła bowiem ofiarą wirusa podobnego do eboli. Tylko przeszczep wątroby może uratować jej życie. Joanna Blalock
"Jesień don Camilla"to trzeci tom cyklu "Rok z don Camillem". Na Nizinie jesień kojarzy się zwykle z deszczem... Nudę tego smutnego okresu mieszkańcom doliny Padu przerywały spory don Camilla z Pepponem. Choć z reguły kłótnie między nimi nie kończyły się źle, to od czasu do
Ashley Stockingdale, inteligentna, wykształcona trzydziestolatka, ma świetną pracę, w której realizuje się zawodowo, grono przyjaciół, ale jest tzw. singlem. Trochę przypomina Bridget Jones, ale okazuje większą wrażliwość na wartości religijne. Pozornie roztrzepana i beztroska, w istocie
Odwieczne mechanizmy narodzin dyktatury w alegorycznej powieści, która osiąga rangę mitu i szekspirowskiej tragedii Dyktatura rodzi się w duszach zwykłych ludzi: z ich podłości i pożądania, z ich zawiści i mściwości. To oni tworzą krew władzy! Która daje im i odbiera życie... Jego kuchmistrz, Jego
Opowiadając o domu czy rodzinie, nie szukałem pretekstu dla prywatnej autobiografii. Intymny pamiętnik wyglądałby inaczej. Tutaj jedynym kryterium jest Śląsk, a raczej jego osobiste doświadczenie. Osobiste okruchy i ograbki nieuchronnie mieszają się z dyskursem współczesnej humanistyki, ale
Wbrew temu, co pokazują kolorowe magazyny i telewizja śniadaniowa, nie wszystkie kobiety rodzą się z instynktem macierzyńskim. Nie wszystkie także wracają w do formy sprzed ciąży w dwa tygodnie po porodzie. Ina jest matką niedoskonałą, lecz nie zamierza się poddawać. Porzucona przez przystojnego
Znakomite, ponadczasowe felietony, które o rzeczach ważnych, poważnych, czasem smutnych mówią w sposób ironiczny, lekki, zabawny, a nieraz refleksyjny. Wszak ironia to najlepszy sposób opowiadania o rzeczach dramatycznych. Głowacki jest niestrudzonym tropicielem absurdów i idiotyzmów właściwych
Obraz świata fantastycznego i zjawisk niezrozumiałych jest najmocniejszą stroną tej książki. Autor kreśli bardzo sugestywnie wyobrażenie bytu między życiem a śmiercią (...) Zaimponowała mi lekkość i swoboda narracji z jaką autor wędruje, a wraz z nim czytelnik, z dalekiej rewolucyjnej Rosji, do
