W 1989 roku Pokojowa Nagroda Nobla została przyznana XIV Dalajlamie bsTan-dzin-rgja-mc 'o; w ten sposób składano hołd nie tylko nieprzerwanym staraniom pokojowym owego niezwykłego człowieka, lecz także wyrażano uznanie i szacunek jedynej na świecie instytucji, politycznej i religijnej zarazem,
Zaraza atakuje znienacka i błyskawicznie – już w czwartym akapicie, kiedy za snującymi się sennie tramwajami pojawiają się karetki pogotowia, a jedna z nich wiezie Lonię, pielęgniarkę. Lonia umrze w ciągu kilku minut od rozpoczęcia lektury Zarazy Jerzego Ambroziewicza, „zanim medycyna rozszyfruję
Tytuły rozdziałów: Anderson Co kraj to obyczaj Gospodarka Jak żyją Szwedzi? Kooperativa Förbundet Neutralność Od kołyski do grobu Sztokholm Tradycje i święta Władza
Zbiór pasjonujących, pełnych anegdot i ciekawostek reportaży z całego świata pióra mistrza gatunku. Wspólnym mianownikiem są tu opowieści o różnych formach praktyk religijnych, ale słynny podróżnik opowiada barwnie o wszystkim, co wiąże się z odwiedzanymi miejscami. O oryginalnej przyrodzie i
To już druga powieść tego autora. Podobnie jak premierowa książka „Krew na stadionach”, ta również osadzona jest w realiach świata piłkarskich fanatyków. Językiem prostym i przystępnym, autor oddał klimat panujący kilkanaście lat temu na polskich stadionach. Emocjonujące i krwawe realia walk
Najnowsza książka Jonathana Littella, autora słynnych "Łaskawych". Reportaż, który jest owocem jego kilkunastodniowej podróży do Czeczenii w 2009 roku. Z rozmów z napotkanymi ludźmi wyłania się ironiczny obraz niepodległego i „wolnego” kraju, w którym poddane dyktatowi Kremla ekipy rządzące są
Siedem dni z życia psa to kolejna książka autora głośnej Spowiedzi psa. Tym razem Dariusz Loranty opowiada nie o sobie, lecz o swoim alter ego - komisarzu Bernardzie. Poza nazwiskiem bohatera wszystko inne w książce jest autentyczne, bo najlepsze scenariusze kryminałów piszą przestępcy i tropiący
Relacja z pierwszego w historii pieszego przejścia irańskiego łańcucha gór Zagros z północy na południe, na dystansie około 2300 km. Autor opisał i utrwalił na fotografiach spotkania z ostatnimi żyjącymi tam koczowniczymi ludami: Lurów, Bachtiarów i Kaszkajów, oraz gościnnymi Azerami i Kurdami. Po
Wszystko szło dobrze aż do września 2004 r. Wtedy francuska policja ujawniła istnienie tajnego kina pod pałacem Chaillot w paryskich katakumbach, mogącego pomieścić ok. 30 osób. Jak opisuje rzecznik tajnej grupy "de La Mexicaine De Perforation" podziemny lokal był wyposażony w bar i wyrafinowane
