Faulkner dokonał tu zamachu na nienaruszalną dotąd zasadę autorskiej wszechwiedzy. Dzieląc opowieść o upadku rodziny Compsonów pomiędzy trzy dramatis personae i obserwatora zewnętrznego, narzucił czytelnikowi rolę śledczego, który musi się zmierzyć z zakłamaniami, nieskładnością i zacieraniem się
Wiersze Próby dramatyczne (Zwierzęta hrabiego Cagliostro, Żakeria, Rozmówki chłopskie czyli socjalistyczne daleko, Hazard, Honor rycerski) Proza (Bajka, Koń, Smok, Szachy, Ze sposobów znęcania się nad gośćmi niskiego wzrostu, Mason, Żniwa, Przyjaźń, Folklor, Wojna kobiet, Dyskusja z mądrym,
Tekst wg wydania Państwowego Instytutu Wydawniczego z 1962 roku
Charlotte Brontë jest bez wątpienia autorką trzech niezwykłych książek: Jane Eyre, Shirley i Villette. Do dziś nie wyjaśniono, czy pozostałe powieści sygnowane nazwiskiem Brontë (Wichrowe Wzgórza, Agnes Grey oraz Lokatorka Wildfell Hall) wyszły spod jej pióra czy też rzeczywiście całe rodzeństwo
La más conocida de las comedias neoclásica narra, con estricta sujección a los principios de unidad de acción, espacio y tiempo, la ruptura del matrimonio arreglado entre don Diego y Francisca, que está enamorada de otro. Crítica con la educación que se daba a los jóvenes en los conventos y con la
Tom gromadzi cztery książki wybitnego prozaika, Marcela Schwoba, z którego garściami czerpał Jorge Luis Borges, którego cytował Jerzy Stempowski, którym karmił się Roberto Bolaño. Przede wszystkim mamy tu Żywoty urojone, wspaniałe krótkie prozy, korowód postaci zawieszonych między istnieniem a
"Krąg pism mistycznych" to antologia prozy i poezji Juliusza Słowackiego z późnego, mistycznego okresu jego twórczości.
Tekst oparto na dwutomowym wydaniu "Wyboru opowiadań" oraz "Dzieł wybranych" Iwana Turgieniewa. Lista opowiadań: -Trzy spotkania -Faust -Asia -Widma -Dość -Pies -Zegarek -Sen -Opowiadanie ojca Aleksego -Pieśń triumfującej miłości -Zza grobu
«J’ai écrit ce qu’il y a de plus grand, cela ne fait aucun doute, mais c’est aussi de cette façon que j’ai tétanisé la littérature allemande pour quelques siècles. J’aurai été, mon cher, avait dit Goethe à Riemer, le tétaniseur de la littérature allemande. Ils sont tous tombés dans le piège de mon
