Na dawnych Kresach Wschodnich urodziło się wielu znamienitych rodaków: pisarzy, poetów, wybitnych przywódców, naukowców, żołnierzy. Nie sposób opisać wszystkich w jednym tomie. Wybierając postaci, autorka kierowała się subiektywnym odczuciem, pisząc o Mickiewiczu, Kasprowiczu, Słowackim,
Książka poświęcona jest w zasadniczej mierze rozważaniom nad literaturą romantyczną w jednym z najbardziej charakterystycznych aspektów: w aspekcie wrażliwości erotycznej. Jest to więc studium o stanach duchowych i osobliwościach obyczajów, ujęte według określonych typów bohaterów i wątków, które
Związki poezji i nocy można wskazać w każdym czasie. Jednakże nigdy przedtem ani nigdy potem nie były one tak intensywne jak w epoce romantyzmu. Ich charakter mogłyby wyrazić takie słowa jak fascynacja, a nawet pasja. Najbardziej natężone i ontologicznie ważkie chwile poezji romantycznej mają swoje
Oddajemy w Państwa ręce tom Widzieć – rozumieć – komunikować: drugi z serii Obrazowanie w komunikacji. Składają się na niego teksty, które łączy teza o ucieleśnionym poznaniu. W lingwistyce kognitywnej jest to perspektywa kładąca nacisk na powiązanie ludzkiej cielesności, a tym samym mechanizmów
Kasprowicz napisał hymny w latach 1898 – 1901. Ujęte zostały w dwa cykle: „Ginącemu światu” i „Salve Regina”. Oba różniły się odmiennością nastroju i orientacji ideowej. Cykl pierwszy był pełen buntu, zaś drugi odwoływał przedstawione w pierwszym stanowisko. W drugim cyklu ważną rolę odegrał hymn
Język można nabyć, ale można również stracić. Ludzie zapominają słowa, wyrażenia, nawet całe języki, z biegiem czasu wspólnoty językowe porzucają mowę, którą kiedyś się posługiwały, języki zaś zanikają i ustępują miejsca nowym. Echolalie opowiadają o wielu formach językowego zapominania. Poruszając
Dzieło profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego napisane jeszcze przed pierwszą wojną światową, wielokrotnie przez autora poprawiane i cenione do dziś. Tom pierwszy edycji trzytomowej.
"Opowieści mityczne nie przemówią do człowieka rozczulonego własnym nieszczęściem. Adoracja żalu dość szybko przekształca się w rozpacz, która zabija trzeźwe myślenie. Toteż starożytne klechdy czytują na ogół ludzie, którzy nie użalają się nad sobą, nie czekają na znaki współczucia, nie pragną
