Jego życiorysem można by obdzielić kilka osób. Bronisław Wildstein opowiada po raz pierwszy o sobie - od chwili urodzenia. Jak wyskoczył oknem z komendy milicji w Krakowie i jak przebił milicjantem dworcową szybę. Co usłyszał od Giedroycia w Paryżu i jak ledwie uniknął śmierci na Jamajce. Dlaczego
Marek Dyjak to arsenał amunicji. Zadając kolejne pytania, otwierające szczelnie pozamykane skrzynie ze wspomnieniami, nigdy nie wiedzieliśmy na co trafimy, ale zawsze mieliśmy pewność, że będzie wybuchowo. Wszyscy myślą, że Dyjak to świetny wokalista, rasowy pijak i niedoszły samobójca. My
Dwie przedwojenne (1937 - 1938) powieści Michała Rusinka, częściowo z wątkami autobiograficznymi, łączące się osobami bohaterów. W Plutonie z Dzikiej Łąki autor odmalował życie Krakowa pod koniec I wojny światowej i w przededniu odzyskania przez Polskę niepodległości. Dużą wartość mają żywe i
Najbardziej osobisty portret Benedykta XVI Kiedy na placu Świętego Piotra padły słowa Habemus papam! (...) Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem Ratzinger!, Georg poczuł wielkie przygnębienie. Tak wielkie, że następnego ranka nie odebrał telefonu od swojego brata - nowego papieża... Tylko Georg
Pięknie zaprojektowany pamiętnik do samodzielnego wypełniania, towarzyszący bestsellerowej książce Demi Lovato "Bądź swoją siłą przez 365 dni w roku". Zawiera wybrane przez Demi inspirujące cytaty, a dzięki pustym stronicom zachęca do zapisywania własnych uczuć i refleksji pod patronatem
Wspomnienia Ireny Moczulskiej pt. Szlak zesłańca można byłoby uznać za znakomicie skonstruowaną, trzymającą w napięciu powieść. Lecz to nie jest powieść, lecz zapis ludzkiego losu. Wspomnienia nie są zabarwione pianą nienawiści, lecz przepełnione chęcią rzetelnego opowiedzenia o tym, co autorka
"Michelle Obama. Co w życiu ważne" to zbiór ponad 170 pełnych mądrości i afirmacji życia wypowiedzi Michelle Obamy na temat edukacji, równości, rodziny i związków, polityki, wiary w siebie i sukcesu. Jako Pierwsza Dama Stanów Zjednoczonych wykorzystała swoją pozycję do rozpowszechnienia
Wspomnienia niniejsze spisałem w latach 1949—1950, gdy opuściwszy tak zwany Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia miałem trochę czasu wolnego do ich opracowania. Uważałem je za pierwszą próbę relacji osobistej z mojej służby wojennej, której przedstawienie stanowi — w moim mniemaniu —
Człowiek zdaje się mieć, poza fizycznymi, pięć potrzeb bardziej podstawowych: chce czymś być, coś mieć, coś robić, coś wiedzieć, coś odczuwać". Władysław Tatarkiewicz, O szczęściu Wspomnienia to obraz zdarzeń, przeżyć z przeszłości Teresy i Władysława Tatarkiewiczów, spisane przez nich mniej
