BERGMAN-REŻYSER I BERGMAN-CZŁOWIEK. CZYTELNIK SAM OCENI, KTÓRY Z NICH JEST MU BLIŻSZY. Ingmar Bergman miał pięć żon, dziewięcioro dzieci i niezliczone kochanki. Swoich aktorów traktował przedmiotowo – najważniejszy był film. Jako nastolatek fascynował się niemieckim nazizmem. Nie znosił, gdy ktoś
Opowiadania Bączkowskiej są nostalgiczne i sentymentalne. (...)Potrafiła jednak wydobyć silne napięcia dramatyczne, atmosferę smutnych, niewyżytych uczuć, zawodów, oczekiwań, udręki - tych wszystkich stanów duchowych, które najlepiej określa angielskie słowo "frustration". (Maria
"Pewnego wieczoru klęczałem w ciemnościach i modliłem się: Panie Boże, który mówisz, że istniejesz, moim marzeniem jest zostać piłkarzem w Serie A. Jeśli sprawisz, że kiedyś nim zostanę, będę Twoim misjonarzem na świecie. Była to moja pierwsza obietnica złożona Bogu. On swoją część wykonał.
Pierwsza i jedyna biografia Dave’a Gahana, frontmana jednego z najbardziej uznanych na świecie zespołów brytyjskich – Depeche Mode! Książka poprowadzi Was przez niespokojne dzieciństwo i dziką młodość Dave’a w rodzinnym Essex, aż po olbrzymi sukces i wkroczenie w panteon gwiazd światowego
Wspomnienia Abpa Kazimierza Majdańskiego dotyczą jego pobytu w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie wraz z innymi klerykami przeżywał obozową gehennę, a w końcu jako jeden z wielu więźniów był poddawany eksperymentom pseudomedycznym. Ks. Majdański opowiada o obozowym życiu, kreśli sylwetki
"Jedyna, której nie zepsuła sława - mawiał o niej Einstein. Kim więc była ta nieskazitelna ta najsłynniejsza kobieta naszego wieku? Oczywiście była kobietą, i to jest wyjaśnienie. Jednak przykrótkie. (...) Ta kobieta, dumna, namiętna i pracowita odcisnęła piętno na swoich czasach, bo ożywiały
Napisana w 1983 r. biografia Karola I, plon wieloletnich badań autora, została udokumentowana imponującym wykazem źródeł, głównie zaś listów, których autorami sa osoby współczesne Karolowi I, nierzadko członkowie jego własnej rodziny, ludzie z jego najbliższego otoczenia, a w końcu i on sam.
Dziennik był chyba jedną z ulubionych form ekspresji artystycznej Nałkowskiej. Pisała je od wczesnych lat młodości aż do śmierci. Dzienniki czasu wojny to bardzo osobiste notatki pisarki wydane po śmierci. Opisuje w nich kampanię wrześniową, rzeczywistość okupowanej Warszawy i swoje codzienne
"Opowieść o 20 latach ""grania"" Orkiestry, niemal kalendarium jej działalności. Opowiada o skromnych początkach, oryginalnych pomysłach, nietuzinkowych postaciach, niezwykłych miejscach, a przede wszystkich o tym, jak obudzić w ludziach ducha i chęć pomocy i jak z zabawy
