Comme un enfant perdu -
Dans sa première autobiographie, Comme un enfant perdu, le chanteur star dévoile sa jeunesse mouvementée et les tourments de l'homme livré à ses démons.
Po drugiej stronie okna.
"Oto piękna, dobra i odważna książka! Pięknie napisana, odważnie zilustrowana. Opowiada o pięknym człowieku: dobrym i odważnym. Pokochacie go." Małgorzata Musierowicz. Pierwsza część naszej nowej serii biograficznej. Napisana przez Annę Czerwińską-Rydel.
Yoko i John. Dni, których
Gdy się poznali, podarowała mu karteczkę z napisem »Oddychaj«. Tak rozpoczęła się najpiękniejsza w dziejach popkultury definicja słowa »kochaj«. Wielu zarzucało Yoko, że to z powodu szalonej miłości do niej Lennon porzucił Beatlesów. Ci, którzy znali Yoko i Johna naprawdę dobrze, wiedzieli, że
W pogoni za Pancho Villą.
Któż nie słyszał o legendarnym generale Pancho Villi? Ikonie rewolucji meksykańskiej, osieroconym wyrzutku i rozbójniku, który po wejściu Meksyku w 1910 roku w okres rewolucji, przestał być zwykłym bandytą, a stał się zadeklarowanym rewolucjonistą. Rewolucja potrzebowała takich ludzi jak on –
Rak jest moją szansą -
"Moje życie mogłoby być spokojniejsze. A było burzliwe i wesołe. Miało także chwile smutku, rozpaczy i goryczy, ale rak je przemienił. Nauczył mnie, że trzeba sie zatrzymać, rozejrzeć, pokochać. Jestem w centrum spraw, wśród istot mnie otaczających. Oto dlaczego rak jest moją szansą: dzięki niemu
Milczenie żywych - Elisa
Elisa Springer, wnuczka Elkana Bauera, znanego wiedeńskiego kompozytora. Urodziła się i do wybuchu wojny mieszkała w Wiedniu. Po wybuchu wojny próbowała ukrywać się we Włoszech, gdzie została zadenuncjowana i aresztowana. Stamtąd trafiła kolejno do do Auschwitz, Bergen-Belsen Theresiensdadt, gdzie
Adam Mickiewicz. Tajemnice
Wydawać by się mogło, że o Adamie Mickiewiczu nie da się już stworzyć żadnego odkrywczego dzieła. Bohdan Urbankowski – autor najlepszej monografii o Józefie Piłsudskim – wyrównuje rekord życiowy, udowadnia, że można o poecie napisać w sposób pasjonujący, nowatorski i zarazem jakże współczesny. W
Powiedz mojej córce - Danuta
„... Do obozu przywieziono nas 18 stycznia 1943 r. Cały transport (311 kobiet) umieszczono w baraku bez podłogi i szyb (a na dworze było kilkanaście stopni mrozu). Te które były szybsze i sprytniejsze znalazły sobie miejsce do spania. Inne nie miały się gdzie położyć. Zaczęły się kłótnie i
Dziennik - André Gide
Chciał pisać dziennik codziennie – jak Lechoń. Pisał, stojąc – jak Stendhal. Podziwiał Goethego. Miał zrozumienie dla zniszczonej wojną Warszawy. Grał na fortepianie, podziwiał Chopina i Bacha. Czule pisał o szpaczku, którym się opiekował, o pudlu, którego przygarnął. Odnajduję w jego dzienniku
