Autobiografia Jerzego Pietrkiewicza (Peterkiewicza) – poety, powieściopisarza, tłumacza i historyka literatury, profesora Uniwersytetu Londyńskiego. Obejmuje okres od 1920 roku – dzieciństwa w ogarniętej wojną Polsce – przez młodzieńczą współpracę z pismami literackimi w Warszawie, tułaczkę
To on zabił Laurę Palmer. David Lynch, jeden z najbardziej kontrowersyjnych, a równocześnie najważniejszych twórców współczesnego kina, w rozmowach z Chrisem Rodleyem - niezależnym twórcą filmów dokumentalnych, pisarzem i dziennikarzem - opowiada kolejno o swoim dzieciństwie i fascynacji
"Autorka książki, Angielka, muzułmanka z wyboru, szczęśliwa żona Irakijczyka i matka czworga dzieci, opowiada historie, w które angażuje si z potrzeby serca, chcąc pomóc europejskim matkom w odzyskaniu dzieci porwanych przez ojców muzułmanów i wywiezionych do ich rodzinnych krajów."
Nowosielski był mistrzem pędzla - i słowa. Starannie skomponowany przez biografkę artysty Krystynę Czerni wybór wywiadów. Dowodzi on, że obecność słuchacza w tajemniczy sposób ożywiała Nowosielskiego - pobudzała jego myślową kreatywność, wręcz przemieniała go w prowokatora. Jego wyznania na temat
Lekko i zabawnie opisane wspomnienia Diany Abu-Jaber z amerykańsko-jordańskiego dzieciństwa przeplatają się ze słodko-gorzkimi opowieściami o szukaniu własnego miejsca i rozdarciu między dwoma światami. Amerykański sen o sukcesie ma obiecujący smak lodów waniliowych w czekoladowej skorupce, ale
Paryż, czasy Wielkiej Emigracji po powstaniu listopadowym. Polacy z trudem radzą sobie na obczyźnie – nie znają języka, nie cieszą się sympatią władz francuskich. Aż nagle pojawia się tajemniczy przybysz z Litwy, który uzdrawia chorą psychicznie żonę Mickiewicza i przekonuje wszystkich, że jest
Wspólny dziennik kilkudziesięciu autorów, 30−40-latków. Często zupełnie nieznanych, ale ciekawych. Bardzo różnych, ale momentami podobnych. Skłaniający do śmiechu albo do refleksji. Za wstępu: Czy jest coś, co poza metrykalną bliskością łączy autorów/bohaterów tej książki? Zaryzykuję tezę, że
Ostry język wspomnień Ewy Berberyusz, oszczędny w słowach, lecz drapieżny w swej wymowie, przywołuje obraz minionych dziesięcioleci: przedwojnie, czas wojny, okres stalinizmu i epokę PRL-owskiej nędzy moralnej i życiowych absurdów. Pisząc z perspektywy dziecka, dorastającej dziewczyny czy dorosłej
Wojciech Karolak nie znosi wyjazdów, ale w tę podróż wybrał się ze mną bez większych oporów. Być może dlatego, że nie musiał zabierać ze sobą ciężkich walizek – wystarczyły wspomnienia. Pojechaliśmy do miejscowości Przeszłość, zatrzymując się na kilku przystankach. To książka wyjątkowa, bo o
