David Kenyon Webster napisał Kompanię spadochronową wkrótce po zakończeniu II wojny światowej, w której walczył w sławnej amerykańskiej kompanii E 101 Dywizji Powietrznodesantowej biorącej udział w inwazji aliantów w Normandii 6 czerwca 1944 roku. Stał się jednym z bohaterów głośnej książki
Ta książka to osobiste wspomnienia osoby urodzonej w okresie drugiej wojny światowej, porwanej od rodziców ze względu na „aryjski” wygląd, przymusowo „adoptowanej” przez dobrze sytuowaną niemiecką rodzinę i zgermanizowanej. autorka opisuje powojenne losy – własne oraz przybranej matki, korzystając
Prawdziwa do bólu opowieść o pracy korespondentów wojennych i fotografów, dzięki którym dowiadujemy się, co niesie wojna uwikłanym w nią zwykłym ludziom. Marie Colvin, określana przez współczesnych jako „najwybitniejsza korespondentka wojenna swego pokolenia” zginęła w ataku rakietowym w lutym
Dwoje młodych poetów u progu kariery; oboje nieznani albo prawie nieznani. On: wysoki, ciemnowłosy wizjoner z Yorkshire, obdarzony jakąś pierwotną telluryczną siłą; ona: dziewczyna z amerykańskiego college u o atrakcyjnej powierzchowności, uosobienie obrazu zdrowej, pięknej Ameryki. Oboje ambitni.
New York Times bestselling author Shane Dawson returns with another highly entertaining and uproariously funny essay collection, chronicling a mix of real life moments both extraordinary and mortifying, yet always full of heart. Shane Dawson shared some of his best and worst experiences in I Hate
„Niewiarygodna, lecz prawdziwa historia – gotowy scenariusz na film hollywoodzki” - Canal Plus Czy jest ktoś, kto miałby więcej do powiedzenia o woli życia, niż Angele Lieby? W przeddzień święta narodowego Francji Angele Lieby jedzie do jednego ze strasburskich szpitali ze straszną migreną. Jej
Jakub Poznański przetrwał okres okupacji zamknięty w łódzkim getcie wraz z żoną i córką. Gdy plan masowych wysiedleń, realizowany z rozkazu Himmlera, przerósł możliwości organizacyjne III Rzeszy, w 1940 roku wydano rozporządzenie wykonawcze. Ruszyło tworzenie getta. Od sierpnia 1944 roku, gdy
Prawie nikt nie odniósł tylu sukcesów w boksie, co on. Prawie nikt nie udowodnił tak mocno swojej wielkości po porażce. Jednak historia życia Dariusza Michalczewskiego jest zdecydowanie bardziej różnorodna niż życiorysy innych sportowców. Po raz pierwszy mówi o sobie sam, opisuje chwile szczęścia
Książka opisuje zdarzenia z okresu pracy autora w Kontroli Zbliżania w Warszawie uzupełnione o wspomnienia jego dwóch przyjaciół: Andrzeja Urbana i Władysława Poniżnika.
