Już sam życiorys Renégo de Obaldii zdaje się sugerować żywiołową osobowość. Urodził się w 1918 roku w Hongkongu. Ojciec jego był Panamczykiem, matka Francuzką. Większość studiów odbył w Paryżu. W 1940 roku dostał się do niewoli niemieckiej. Przez cztery lata był więziony na Śląsku. W 1948 r. zdobywa pierwsze laury literackie poematem "Midi". Od tego czasu jego kariera rozwija się bujnie i wielotorowo, obejmując poematy prozą (m.in. "Les richesses naturelles", 1952), powieści (w 1956 r. Prix d'Humour noir za "Ucieczkę do Waterloo" oraz "Grafa Zeppelina albo namiętność Emila") i wreszcie twórczość teatralną, w której osiągnął największe sukcesy. "La Génousie" (1960), "Du vent dans les branches de sassafras" (1965), czy "Sept impromptus à loisir" zdobyły sławę międzynarodową.
W obecnie prezentowanych polskiemu czytelnikowi mini-opowiadaniach Obaldii krytyka francuska widzi najcelniejszą realizację podstawowej zasady jego twórczości, opartej na sarkastycznym czarnym humorze odziedziczonym w spadku po surrealistach i utworach Henri Michaux.
- Autor: René de Obaldia
- Kategoria: literatura piękna
- Język: polski
- ISBN: 8308010660
- Data wydania: 1983-01-01
- Liczba stron: 78
- Tłumaczenie: Marek Baterowicz
- Ocena: 5,2
- Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
