W rzeczywistości – pisze Gadamer – rozum, o ile świadomy jest samego siebie, to znaczy, o ile uświadamia sobie rozumność czegoś (...) doświadcza siebie raczej na czymś innym, nie będąc bynajmniej uprzednio pewny samego siebie (...). Jest z konieczności odniesiony do czegoś, co do niego nie należy,