Powieść biograficzna o doktorze, który żył w latach 1566-1621, Janie Jesenskim, zwanym Jeseniusem; był lekarzem, politykiem i filozofem.
Autor skupia uwagę na kwestii oddziaływania ideału i praktyki życia monastycznego nie na elity społeczne, a na tzw. ”wielkiego niemowę” społeczeństwa feudalnego - prosty lud, ”ludzi bez archiwów i bez oblicza”.