Tadeusz Śliwiak (ur. 23 stycznia 1928 we Lwowie, zm. 3 grudnia 1994 w Krakowie) – polski aktor i poeta, w latach 1953–1960 aktor Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, w latach 1960–1963 kierownik literacki Teatru Rozmaitości w Krakowie; autor literatury dziecięcej, dziennikarz, tłumacz.
Poeta, tłumacz, autor tekstów piosenek i aktor. Studiował medycynę w Warszawie i Wrocławiu. Absolwent Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. W latach 194–1960 był aktorem Teatru Rapsodycznego i Starego Teatru. Jako poeta debiutował w 1947 r. w „Słowie Polskim”. Publikował wiersze w prasie
Zbiorek zimowych wierszyków z pięknymi ilustracjami w dawnym stylu.
Szósta książka poetycka Tadeusza Śliwiaka, w której poprzez powrót podmiotu lirycznego do dzieciństwa, zostają poruszone zagadnienia zagłady i wojny. Wszystkie wspomnienia mają miejsce w "miejskiej rzeźni", w której pracują więźniowie pobliskiego obozu. Poeta stara się w tym tomiku odejść częściowo
