Fragment powieści:
Jest to już zwyczajem opatrzności ignorować często słuszne narzekania. Dzieci symfordzkie powinny były właściwie objeść się ciastkami Priscilli, a wtedy rodzice, pozwalający im bawić się w niedzielę, byliby słusznie ukarani i zhańbieni posiadaniem takich objedzonych dzieci, I gdyby w następnym tygodniu każda chata rozbrzmiewała jękami boleści, byłoby to naturalną konsekwencją objadania się jakiemiś dziwnemi rzeczami na tej bezbożnej zabawie. Wówczas możnaby słusznie utrzymywać, że opatrzność w swej odwiecznej sprawiedliwości słusznie ich ukarała. Gdyby stroskane matki przychodziły prosić panią Morrison o radę, jakżeby ochoczo odkładała robotę i śpieszyła do apteczki, by wydać podwójną porcję oleju.
Zaprawdę, wielką to byłoby pociechą dla zgnębionej wikarowej. Lecz nikt się nie objadł. Zabawa udała się doskonale, a Priscilla stała się w Symford równie popularną, jak w Lothen Kunitz.
- Autor: Elizabeth von Arnim
- Kategoria: literatura piękna
- Język: polski
- ISBN: 000-00-0000-00-0
- Data wydania: 1928-01-01
- Liczba stron: 163
- Tłumaczenie: Józefa Zydlerowa
- Ocena: 0,0
- Wydawnictwo: Biblioteka Groszowa
