Przez tysiąclecia Śmierć wykonywał swoją posługę wobec Boga. W każdej minucie przyprowadzał do Zaświata dusze śmiertelników, na których przyszedł czas. Nigdy się nie skarżył i cierpiał w samotności nad swoim nędznym losem. Pewnego razu do Śmierci przyłącza się mała dziewczynka imieniem Agata, zupełnie nieświadoma tego, że umarła...
Damian dorasta w latach dziewięćdziesiątych, spędzając czas na podwórku i w salonach gier. Po śmierci przyjaciela zaczyna miewać wizje, których się boi i których nie rozumie. Zamykając oczy, widzi opustoszały świat. Agata uciekła z małego rodzinnego miasteczka, by szukać szczęścia w Krakowie. Nie
Kmiecie po grodach, osadach i wioskach powiadali, że znowu nadchodzi jej czas. Czas miecza i topora, czas łez i krwi, czas, który zbudzi ukryte w ludziach olbrzymy i karły. Czas wojny. Jest rok 877 po narodzinach Chrystusa. Na tronie w Gnieździe zasiada człowiek uważający się za potomka boga
