Aby żyć, matka musiała odgrodzić się od swojej przeszłości.
Aby żyć, córka musiała się zmierzyć z przeszłością matki.
Opowieść o tym, że to, co ukryte, często ma największy wpływ na nasze życie.
Najnowsza powieść jednej z najwybitniejszych polskich pisarek. Naznaczona emocjonalną intensywnością historia kobiety, próbującej przełamać towarzyszące jej od zawsze poczucie wyobcowania i poszukującej porozumienia z matką, z którą zawsze łączyły ją trudne relacje. To najodważniejsza, najbardziej
Fabuła jest zbudowana inaczej, niż to przyjęte, nie ma dialogów, i nie sposób uwierzyć w każde słowo narratora. Dużo uwagi przyciąga tło : można rozpoznać coś znajomego. Ale to nie jest książka o mieście. Raczej o życiu. I śmierci.
Na oczach czytelnika zostaje powołany do życia wielkomiejski plac, po którym krąży tramwaj. W tej minimalistycznej scenerii zawiązuje się historyjka o dniu powszednim i utajonych namiętnościach mieszkańców: notariusza obarczonego rodziną, studenta radykała, ospałego policjanta, młodej służącej.
Przezabawna opowieść dla dużych dzieci. Momentami z dosadnym humorem, ale wszystko składa się na uroczą kombinację bajki i groteski. Polecam wszystkim, którzy mają chęć oderwać się na chwilę od szarej codzienności i zanurzyć się w lesie pełnym wrażeń. Ewa Błaszczyk, założycielka fundacji „AKOGO?”
Dwie kobiety rozmawiają O tym, że może się tak zdarzyć, że jakaś część życia upłynie bez miłości. I o tym, że to nie zniszczy doszczętnie. O relacji z samym sobą, wyrozumiałości, przyglądaniu się sobie uważnie i z cierpliwą czułością. O smutku nierównym rozpaczy. O dzieciach, które biorą rodziców
