„Non omnis moriar” Ireny Birnbaum to pamiętnik z życia żydowskiej nastolatki dorastającej w getcie warszawskim. Wspomnienia pisarki zawarte w książce umiejscowione są głównie w kilku kwartałach miasta, gdzie w nieludzkich warunkach zostało upchniętych setki tysięcy osób.
Wspomnienia siostry Juliana Tuwima, Ireny, mają niepoślednią wagę dokumentu, ponieważ autorka odtwarza bardzo sugestywnie atmosferę łódzkiego domu Tuwima przy ul. Andrzeja, kreśląc niby zwykłe, a jednak charakterystyczne obrazki życia rodzinnego.
Antologia opowiadań z pogranicza grozy, makabry i groteski. Zbiór zawiera następujące utwory: "Naśmierciny" "Tam, gdzie gasną gwiazdy" "Zemsta Franciszka" "Brrraciszek" "010010101 podryw" "Non omnis moriar" "Aniouuuu" "Było sobie życie" "0-700" "Widziadło" "Misja" "Portret" dodatkowo: „Żywot
