To poezja funkcjonująca poza popularnymi idiomami, poza mainstreamem. A jednak niemożliwa do pominięcia. Zaskakująca, wytrącająca z rzeczywistości i zapadająca głęboko w mówienie-myślenie o śmierci. Wiersz Dyckiego to natręctwo, które fascynuje i udziela się czytelnikowi.
- Agnieszka Wolny-Hamkało
Narodziny oraz śmierć w wierszach Dyckiego są ramą i tematem twórczości do tego stopnia, że wszystko to, co pomiędzy nimi, wydaje się odrobinę śmieszne i czułe. O ludzkich staraniach, które mają nadać piękno i sens, przeczytamy w drugim wydaniu Przewodnika dla bezdomnych niezależnie od miejsca
W swoim nowym tomie Dycki nie odchodzi od stworzonej przez siebie konwencji, bo i cały czas pisze jeden, niekończący się, wiersz. "Bezzasadność" pewnych powracających fraz tłumaczy, jak to się dzieje, że Tkaczyszyn, cały czas robiąc to samo i w taki sam sposób, uwodzi, niepokoi i ekscytuje.
Tom wierszy zebranych Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego z lat 1988-2010. Na wydawnictwo składa się dziesięć dotychczasowych poetyckich książek autora, w tym uhonorowana nagrodami Nike i Gdynia 2009 "Piosenka o zależnościach i uzależnieniach". Do liczącej 452 stron publikacji dołączona została płyta
