Chwilami mrożąca krew w żyłach, a chwilami zabawna relacja z wyprawy w dżunglę Kamerunu. Autor odbył ją w 1947 roku, poszukując okazów dzikich zwierząt do angielskich ogrodów zoologicznych.
Gerald Durrell (ur. 1925), jeden z najpopularniejszych pisarzy brytyjskich, często zmieniał miejsce zamieszkania, a gdy ukończył studia zoologiczne, organizował wyprawy do wielu egzotycznych zakątków świata, by poznać miejscową florę i faunę, a także pozyskiwać jej ciekawe okazy do ogrodów
W czasie kolejnej wyprawy do Afryki po zwierzęta do londyńskiego ZOO, Durrell zawiera znajomość z uroczym, zabawnym, mocno „trunkowym” władcą państewka Bafut w Kamerunie. Na terenach wesołego Fona Gerald Durrell z pomocą Ogarów z Bafut, czyli czarnych myśliwych, łowi niezwykłe okazy afrykańskiej
Gerald Durrell barwnie opisuje swoje przygody z czasów, kiedy był dyrektorem zoo na wyspie Jersey. Ponieważ nękają go kłopoty finansowe, zakłada fundację mającą na celu gromadzenie środków na ochronę dzikich zwierząt. Dzięki zdobytym funduszom może w swoim ogrodzie zoologicznym trzymać ginące
Gerald Durrell jak zwykle uroczy i przezabawny. Tym razem tytułowa menażeria to nie zwierzęta, lecz rozmaici ludzie, którzy zostawili trwały ślad w pamięci i sercu autora: jego matka, brat, ekscentryczny przyjaciel, koledzy, najcudowniejsza dziewczyna...
Gerald Durrell describes a six month tour of New Zealand Australia and Malaya with the BBC Natural History Unit to discover many animal rarities and discover what was being done about conservation at the time.
