Franklinowi nie wolno chodzić samemu do lasu. Jednak któregoś dnia podczas zabawy z kolegami wędruje za daleko i zwyczajnie się gubi. Żółwik odkrywa, że rodzice ostrzegają go nie bez powodu, bo po zmroku w lesie wcale nie jest przyjemnie.
Franklin śpi zawsze pod swoim ukochanym kocykiem. Gdy któregoś dnia nie może go znaleźć, wszyscy go przekonują, że jest na to o wiele za duży. Żółwik jednak dostrzega, że każdy ma jakiś ulubiony przedmiot, z którym nie chce się rozstać, a także coś, czego bardzo nie lubi.
Franklin lubi bawić się z przyjaciółmi. Niestety lubi też zawsze mieć ostatnie słowo, co wcale nie podoba się jego kolegom. Żółwik szybko dochodzi do wniosku, że nie warto się kłócić i czasami lepiej ustąpić innym.
Franklin wraz z kolegami należy do klubu Poszukiwaczy Ciekawostek Przyrodniczych. Wieczorna wycieczka do lasu staje się dla nich okazją do odkrycia rzeczy, których nie widać za dnia. Żółwik nastawia się jednak na łapanie świetlików i… czeka go rozczarowanie. Czy chwytanie żyjątek to zajęcie godne
