W historii stosunków międzynarodowych poszukiwano sposobów zapewnienia trwałego pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego. Jednym z nich jest zbiorowe bezpieczeństwo. Wykształciło się ono z idei wiecznego pokoju oraz doświadczeń funkcjonowania tradycyjnych metod, w tym sojuszów, równowagi sił oraz współpracy mocarstw, które zapewniały tylko krótkotrwałe okresy pokoju. Początkowo było traktowane jako substytut sojuszów, które według Woodrowa Wilsona, prezydenta USA i głównego projektodawcy pierwszego systemu zbiorowego bezpieczeństwa zostały na zawsze zdyskredytowane. Pierwszą próbę wprowadzenia go w życie podjęto w ramach Ligi Narodów.
System zbiorowego bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych jest kontynuacją tego projektu w udoskonalonej formie. Narodził się na bazie doświadczeń drugiej wojny światowej i w warunkach nowego układu sił. Miał być głównym elementem nowego powojennego porządku, w którym pokój i bezpieczeństwo międzynarodowe byłyby osiągane poprzez współpracę zwycięskich mocarstw w ramach wielostronnej instytucji. Jej konstrukcja oparta na zasadzie powszechności i suwerennej równości zapewniała równocześnie szczególną pozycję, przywileje i odpowiedzialność wielkim mocarstwom, których zgodna współpraca miała uchronić przyszłe pokolenia od klęski wojny.
- Autor: Irena Popiuk-Rysińska
- Kategoria: nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
- Język: polski
- ISBN: 9788371519796
- Data wydania: 2013-01-01
- Liczba stron: 330
- Ocena: 0,0
- Wydawnictwo: Elipsa
