Publikacja zawiera biografię Dagny, Norweżki, żony Stanisława Przybyszewskiego, pisarki i muzy m. in. E. Muncha, A. Strindberga, T. Żeleńskiego, S. Wyspiańskiego.
Boya przez całe życie ciągnęło do artystek. Wśród jego wybranek była choćby Dagny Juel – natchnienie nie byle kogo, bo Strindberga, Muncha, Przybyszewskiego. Żoną zostanie muza Wyspiańskiego i Witkacego. Słabość Żeleńskiego do sceny obrazuje zauroczenie kilkoma aktorkami, np. siostrą reżysera
Chciała być pianistką, została pisarką. Kochało ją wielu mężczyzn, ona tylko jednego. Pragnęła być dla niego tą jedyną, stała się jedną z licznych. Uwieczniono ją na wielu portretach jako femme fatale, ale czy naprawdę nią była? Jak wyglądało życie słynnej Norweżki, Dagny Juel Przybyszewskiej,
Dagny, norweska małżonka Stanisława Przybyszewskiego, choć zmarła ponad sto lat temu, funkcjonuje w świadomości kulturowej jako egzotyczna femme fatale, muza artystów z kręgu cyganerii Berlina i Krakowa, zastrzelona w niewyjaśnionych okolicznościach przez młodego kochanka. Jej nazwisko łączy się -
"Kobieto, boski diable, dziewicza istoto!" - to pierwotna wersja słów monologu Gustawa z IV części Dziadów, które ostatecznie otrzymały kształt: "Kobieto! Puchu marny! Ty wietrzna istoto!" "Boskie diabły" to trzy kobiety w życiu Adama Mickiewicza: żona - Celina z Szymanowskich, kochanka - Xawera
