Patrząc na rzymskiego prokuratora przez pryzmat jego przeżyć, ambicji i pragnień, autorka snuje opowieść o losach Poncjusza i jego żony Prokulii aż do nawrócenia i śmierci na wygnaniu.
Nieliczne informacje o niej pochodzą od jej wrogów, imię jej było przeklęte, wszystkie osobiste pamiątki zostały zniszczone. Dlatego też Julia, jedyna córka cesarza rzymskiego Oktawiana Augusta, na ogół przedstawiana była jednostronnie. Książka obala utarte o niej sądy i zaprzecza świadectwu, jakie
Ewa i Martin są po raz pierwszy zakochani. Jak przezwyciężać zazdrość, chęć izolowania się od innych? Autorka porusza również temat pierwszych kontaktów seksualnych i związanych z tym zagrożeń.
