Powieść psychologiczna jednej z najoryginalniejszych polskich pisarek XIX w. – emancypantki i konspiratorki, której życie do dziś wywołuje wiele kontrowersji.
Powieść Narcyzy Żmichowskiej (1819–1876), poetki i powieściopisarki, a także oddanego pedagoga, zaangażowanego w działalność naukową i społeczną. W latach 30. XIX w. autorka skupiała wokół siebie grupę pisarzy zwanych Entuzjastami i Entuzjastkami, w latach późniejszych współpracowała z „Przeglądem Naukowym”, była również działaczką konspiracyjną. Aresztowana w 1849 r., trzy lata przebywała w więzieniu, po czym do 1855 r. była internowana w Lublinie. Po wyjściu na wolność związała się z Kołem Towiańskiego, pomagała powstańcom w 1863 r. Resztę życia poświęciła działalności pedagogicznej i literackiej. Uważa się ją za najwybitniejszą przedstawicielkę nurtu fantastycznego w prozie romantycznej („Poganka”, 1846). Pisała także powieści psychologiczne („Biała róża”, 1861), traktujące o artystach („Książka pamiątek”, 1847–1848) oraz poematy romantyczne („Maina i Kościej”, 1845) i wiersze.
- Autor: Narcyza Żmichowska
- Kategoria: literatura piękna
- Język: polski
- ISBN: 8324202781
- Data wydania: 2004-01-01
- Liczba stron: 163
- Ocena: 5,4
- Wydawnictwo: Universitas
