Książka opowiada o losach małego żydowskiego chłopca, któremu po utracie bliskich udaje się przetrwać lata okupacji niemieckiej na polskiej wsi, wśród chłopów. W duszy dziecka, to przygarnianego, to znów błąkającego się samotnie , nieustannie zmagają się dwie siły: wszechpotężny, paraliżujący strach oraz instynkt życia, który każe być sprytnym, przebiegłym, nad wiek dojrzałym i samodzielnym. W tej autobiograficznej opowieści Kuper potrafił przejmująco opisać swe przeżycia z owego okresu.
W relacji wrażliwego, obdarzonego bogatą wyobraźnią chłopca, niekiedy naiwnej, niekiedy pełnej prawdziwej goryczy, zdarzają się pewne nieścisłości, dotyczące zwłaszcza skali i oceny wydarzeń, stanowiących tło jego własnej wojennej historii. Można je jednak usprawiedliwić zawodnością i wybiórczością ludzkiej pamięci oraz upływem czasu. Pozostawiamy więc w książce wszystko tak, jak to zarejestrowała i utrwaliła pamięć dziecka.
- Autor: Jack Kuper
- Kategoria: biografia, autobiografia, pamiętnik
- Język: polski
- ISBN: 83-06-02438-9
- Data wydania: 1995-01-01
- Liczba stron: 289
- Tłumaczenie: Jolanta Mach
- Ocena: 7,1
- Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
