Strona Główna » film, kino, telewizja » Federico Fellini o filmie - Giovanni Grazzini

Federico Fellini o filmie - Giovanni Grazzini

Wywiad-rzeka z wybitnym włoskim reżyserem: o sztuce, filmie, etc.

Federico Fellini

Był synem komiwojażera, miał dwoje młodszego rodzeństwa. Maturę zdał w swoim rodzinnym mieście w Rimini, a w 1938 roku zdecydował się je opuścić, choć spokojny nastrój tego miasta powracać będzie w jego twórczości. Po dotarciu do Rzymu zaczął studiować prawo, ale utrzymywał się z rysowania karykatur do gazet i z tworzenia gagów dla reżysera Maria Mattolego. Zaczął też pisać scenariusze, także dla słuchowisk radiowych. I właśnie tam poznał Giuliette Masinę, którą wkrótce poślubił, i która zagrała w wielu jego filmach.

Roberto Rossellini zaproponował mu współpracę przy pisaniu scenariusza filmu "Rzym miasto otwarte", z którym związał się zawodowo na kilka lat. Ta współpraca wprowadziła go w krąg włoskiego neorealizmu. W 1950 roku nakręcił swój pierwszy film, ale współpracując z innym twórcą. Samodzielnym debiutem Felliniego stał się "Biały szejk", satyra na modne sentymentalne powieści. Na planie tego filmu rozpoczęła się współpraca reżysera z kompozytorem Nino Rotą. W początkach swojej kariery Fellini pozostaje w kręgach późnego neorealizmu. Bliski był jednak poetyce realizmu magicznego, a jego oryginalność sytuowała go już w miejscu odrębnym.

Od początku lat 60. Fellini podróżuje do wnętrza siebie. Kręci skandalizujące "Słodkie życie", gdzie kpi z zamożnej klasy średniej, by pokazać światu swoją własną świadomość artystyczną w "Osiem i pół". Za film ten otrzymuje Oscara. Przemieszanie groteski i oniryzmu będzie od tej pory cechą charakterystyczną stylistyczną tego twórcy. Fellini interesuje się w swoich filmach historią, teatrem, operą. Wśród tematów podejmowanych przez niego jest przemijanie, starość, ale także erotyka.

Przez wielu uznawany jest za najwybitniejszego reżysera w historii kina. Jego najsłynniejsze filmy to: "Wałkonie", "La strada", "Noce Cabirii", "Giulietta i duchy", "Satyricon", "Amarcord", "Casanova", "Próba orkiestry", "Miasto kobiet", "A statek płynie", "Ginger i Fred", "Wywiad", "Głos księżyca". Reżyser zmarł w 1993 roku.