Powieść przynosi barwne obrazki z życia dolnośląskiej prowincji oglądanej oczyma kilku osób, stąd poszarpana narracja i melanż stylów. Tytułowy Sajgon to społeczny margines, hipokryzja, skostniałe szkolnictwo, rozpad wartości i... tytuł książki. Autor z powodzeniem eksperymentuje z konwencją prozy dokumentu osobistego.
Autor w swym opowiadaniu stara się dotrzeć do sensu i celu życia ludzkiego. Poprzez ukazanie zawiłych losów bohaterów, docieka faktów determinujących los człowieka. Jest to powieść psychologiczna i dotykająca psychologicznych aspektów funkcjonowania jednostki w społeczeństwie
Proza Karola Maliszewskiego ma już swój rozpoznawalny idiom – jest mocno zakorzeniona w języku, niespokojna, zacierająca granice między poetyckością a konkretnością, osadzona w przestrzeni. Tym razem drobne okruchy narracyjne składają się na coś w rodzaju gabinetu osobliwości, fantazyjnych postaci,
Gdy zacierają się szczegóły wcześniejszego życia, dzieciństwo staje się pomysłem na człowieka, poetycką średnią, konfabulacją. Ta książka pokazuje, jak można walczyć z niepamięcią o wiarygodny kształt dzieciństwa, jak po latach rozumieć i odzyskiwać ojca. Jest to również opowieść o szukaniu
