W nocy z dnia 30 czerwca na 1 lipca 1890 roku w mieszkaniu przy ulicy Nowogrodzkiej w Warszawie zabita została wystrzałem z rewolweru artystka warszawskiego teatru dramatycznego, Maria Wisnowska. Kula przebiła serce, powodując natychmiastową śmierć.
Agata Tuszyńska wychowała się w tradycyjnym polskim domu, gdzie strojono choinkę i łamano się świątecznym opłatkiem. Była już dorosła, kiedy dopuszczono ją do tajemnicy - matka i jej rodzina to polscy Żydzi, którzy w powojennej Polsce kontynuowali życia rozpoczęte w latach zagłady, w ukryciu, na
Łęczyca (...) Olśniewająco zwięzły, a jednocześnie głęboki i sugestywny jest ten obraz poholocaustowej pustki.(...) Wielokrotnie przedstawia brzemię pustki, bólu oraz braku zakotwiczenia, które jest też jej udziałem. (...)Łęczyca jest wnikliwym i wzruszającym, osobistym dokumentem poetyckim.
