Cykl czterech esejów dotyczących postawy duchowej Ojców Pustyni, ich stosunku do materii, ciała, myśli (jako źródeł grzesznego zwątpienia i pokus!). Napisane niezwykle barwnie, z właściwą autorowi erudycją i różnorodnością odniesień, pełne nawiązań do sytuacji egzystencjalnej współczesnego człowieka.
Jak przeniknąć myśli genialnego artysty, nie popadając ani w ton nadmiernie popularyzujący i banalizujący, ani przesadnie świątobliwy? To sztuka. Ryszard Przybylski potraktował listy naszego cenionego w szerokim świecie artysty jako punkt wyjścia do rozważań o tym, co targało jestestwem genialnego
''...To tłumaczy, dlaczego wszystkie teksty o Sardanapalu, czytałem tak, jak niegdyś Albert Einstein czytał starodawne orędzie Lukrecjusza, który w trakcie lektury nagle zjawił się przed nim i zaczął snuć nieśmiertelną opowieść o kosmosie, o materii, o atomach. Żadnej obcości. Żadnego zaskoczenia.
