Autor podejmuje się polemiki z tezą Freuda o konieczności represji w procesie sublimacji i stawia hipotezę co do możliwości, że kultura nie jest represywna.
Spis głównych rozdziałów: - Eksplozja "marcuseanizmu" - Od socjaldemokracji do "krytyczne teorii" Instytutu Frankfurckiego - Marksizm bez dialektyki i filozofii - Marskizm klasyczny i nieklasyczny - Recepcja freudyzmu - "Człowiek jednowymiarowy" czyli totalitaryzm nierepresywny - Teoria rewolucji
Warto jest sięgnąc dziś po "Człowieka jednowymiarowego" i krytycznie przeczytać to sprzed prawie półwiecza dzieło. Mimo upływu czasu, mimo dewaluacji języka używanegpo dla przeprowadzenia wywodu i sposobu argumentacji, anachronizmu prowadzonej narracji, wiele spostrzeżeń Marcusego jest nadal żywych
