W malowniczych wioskach i miasteczkach Bretanii spotykają się mężczyzna i kobieta. Kobieta nosi w sobie pewną tajemnicę...
Niepokojąca powieść nie dla materialistów.
Bohaterowie nowej powieści Marty Magaczewskiej noszą oryginalne imiona, niekojarzące się z żadnym konkretnym miejscem na Ziemi. Lelech, Skomroch, Tabiołka, Lala, Zajc, Koffel, Kauk... Przekształcając klasyka, można powiedzieć, że akcja utworu toczy się wszędzie, czyli nigdzie, a obcujemy ze światem
Młody mężczyzna ma już dość wyścigu szczurów, w którym uczestniczył od rozpoczęcia studiów. Chce odnaleźć swój Lepszy świat, marzenia, jakiś cel, coś lepszego las lepki od żywicy, niebo tętniące od nadmiaru słońca. No i jest jeszcze kobieta, którą kocha. Słodka, miękka, skrajnie piękna, skrajnie
Nawet Marta nie wie, dlaczego przestała fotografować drzewa i kwiaty, a skupiła się na wilgotnych i zapuszczonych bramach, wypełniających ulice miast. Jej życie jest uporządkowane i spokojne: pomaga mężowi w prowadzeniu firmy, wychowuje syna, który postanowił spróbować swoich sił na emigracji.
