Tadaomi Shirotani cierpi na mizofobię, paniczny lęk przed brudem i zarazkami. Poznany przypadkiem terapeuta, Riku Kurose, podejmuje się leczenia Shirotaniego. Próbuje nakłonić go do zmierzenia się z sytuacjami wywołującymi stres. Według niego to najlepsza droga, by pozbyć się fobii.
„Tylko ja potrafię do reszty cię splugawić”. Podczas przypadkowego spotkania w windzie Shirotani po raz pierwszy z własnej woli dotyka dłoni Kurose. Kiedy nadchodzi czas rozstania, terapeuta łapie dla niego taksówkę, a sam rusza do domu piechotą. Ale czy Shirotani pozwoli mu odejść? I czy
„Chcę jeszcze bardziej splugawić twoje ciało”. Związek Shirotaniego i Kurose przechodzi kolejny kryzys, gdy terapeuta postanawia wyjawić swojemu pacjentowi powód, dla którego pragnie z nim być. To niespodziewane wyznanie budzi w Shirotanim wspomnienia o traumie z dzieciństwa, która zapoczątkowała
Shirotani na wieść, że Kurose chce przedwcześnie zakończyć terapię, popada w depresję. Spędza całe dnie w domu, zaniedbując swoje zawodowe obowiązki. Co zrobi, gdy Kurose skontaktuje się z nim i zaproponuje spotkanie? I jak zareaguje na słowa, które usłyszy od terapeuty?
