Książka autobiograficzna opisująca odczucia i przeżycia członkini polskiej delegacji świadków podczas procesu nazistów w Norymberdze tuż po wojnie. Filozoficzna, pełna bólu i refleksji nad historią, życiem, religią.
Czasy okupacji i pobyt w obozie. Autorka opisuje swoje losy od 1939 r do czasów kiedy została uwięziona przez Niemców. Wspaniała książka o życiu i losach Polaków podczas II wojny światowej.
W opowiadaniach Chleb i nadzieja (1958) powraca Szmaglewska do tematyki wojenno -obozowej, ukazując wpływ przeszłości na świadomość współczesną.
Książka składa się z dwunastu opowiadań, których głównym wątkiem jest miłość, choć w każdym z nich jest pokazana z innej perspektywy.
