Autor,podejmuje refleksję nad zagadnieniem powszechnej nadziei zbawienia. Ukazuje chrześcijaństwo, jako religię, która rozjaśnia spojrzenie na ostateczne losy człowieka i świata.
Wacław Hryniewicz już wielokrotnie pokazał, że jest teologiem, który nie boi się trudnych pytań. W Chrześcijaństwie nadziei dokonuje analizy współczesnego chrześcijaństwa i ukazuje drogi wyjścia z impasu, w jakim znalazł się Kościół w XX w. Podpowiada, w jaki sposób u progu nowego tysiąclecia, w
Autor ukazuje, jak trudny jest dialog ekumeniczny. Zachęca do zrozumienia innych i rezygnacji z własnych przyzwyczajeń.
Recenzja Romana Mazurkiewicza "Staroruski złotousty" ("Znak" 1994 nr 3 s. 129-134): http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TE/rec_zlotousty.html
